7.12.11

Οικουμενισμού το ανάγνωσμα

  Πανθρησκειακές συμπροσευχές στο Durban για το κλίμα του πλανήτη
Στο Ντέρμπαν(Durban) δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Νοτίου Αφρικής, διοργανώθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2011 πανθρησκειακή συμπροσευχή για το κλίμα του πλανήτη.

183 χώρες συμμετέχουν στη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών, που πραγματοποιήθηκε από  28 Νοεμβρίου -9 Δεκεμβρίου 2011, για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής με στόχο να υπάρξει συνέχεια στο Πρωτόκολλο του Κιότο, που λήγει το 2012. Η πρωτοβουλία της συμπροσευχής για το κλίμα του πλανήτη  υποστηρίχθηκε  από τον πρώην Αγγλικανό αρχιεπίσκοπο του Κέιπ Τάουν, Ντέσμοντ Τούτου  και την  Ύπατη Αρμοστεία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα  των Ηνωμένων Εθνών.  Στις 27 Νοεμβρίου 2011 στο Durban (βλέπε φωτογραφία), χριστιανοί , μουσουλμάνοι,  εβραίοι, ινδουιστές και βουδιστές συγκεντρώθηκαν στο Kings Park Stadium για το κλίμα του πλανήτη .
 
Άρχισε ο έβδομος θεολογικός διάλογος μεταξύ Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της διάσκεψης Γερμανών Ρωμαιοκαθολικών “ Επισκόπων “ 
Βερολίνο - Άρχισε σήμερα 6 Δεκεμβρίου 2011, ο 7 ος θεολογικός διάλογος  μεταξύ της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της διάσκεψης Γερμανών Ρωμαιοκαθολικών “ Επισκόπων “.
Το Πατριαρχείο Μόσχας ξεκίνησε τους θεολογικούς διαλόγους με  τη διάσκεψη Γερμανών Ρωμαιοκαθολικών “Επισκόπων“ το 1986. Η πρώτη συνάντηση πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα το ίδιο έτος και συνεχίστηκαν στο Μόναχο (1988), Altötting (1992), Αγ. Ottilien (1996), Μινσκ (1998) και το Αβαείο των Βενεδικτίνων του Weltenburg της Βαυαρίας (2009).   
Φωτογραφίες των συνέδρων της Διαθρησκειακής Διάσκεψης στη Βιέννη με θέμα "Οικογένεια σε κρίση”

Βιέννη 5 Δεκεμβρίου 2011. Δεξίωση παρέθεσε ο Πρόεδρος της Αυστρίας Χαϊντ Φίσερ προς τιμή των συνέδρων της Διαθρησκειακής Διάσκεψης. Παραβρέθηκαν η αντιπροσωπεία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, των Ρωμαιοκαθολικών, της Διάσκεψης των Ραββίνων της Ευρώπης και του διαθρησκειακού οργανισμού «Έκκληση στη συνείδηση», ο οποίος εδρεύει στη Νέα Υόρκη.
Στο λόγο του ο Αυστριακός Πρόεδρος τόνισε τη σπουδαιότητα και την επικαιρότητα της διεξαγωγής του Συνεδρίου.

Από την πλευρά του ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας χαιρέτισε θερμά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και όλους τους παρόντες, υπογραμμίζοντας το επίκαιρο του θέματος της διατήρησης της παραδοσιακής οικογένειας στο σύγχρχονο κόσμο. Ο Ιεράρχης υπέδειξε τον κίνδυνο της απόρριψης της παραδοσιακής αντίληψης της οικογένειας υπερ των φιλελεύθερων προτύπων. Κατά τη γνώμη του ένα από τα καθήκοντα του επικείμενου Συνεδρίου είναι η από κοινού προστασία της παραδοσιακής οικογένειας για χάρη του μέλλοντος.
Ακόμα στη δεξίωση μίλησαν ο Αρχιεπίσκοπος Βιέννης Καρδινάλιος Κριστόφ Σένμπορν, ο Πρόεδρος του οργανισμού «Έκκληση στη συνείδηση» Αρθούρ Σνάϊερ, ο Πρόεδρος της Διασκεψης των Ραββίνων της Ευρώπης και αρχιραββίνος της Μόσχας Πινχάς Χολτνσμιντ.
Προσφώνηση του Οικ. Πατριάρχη Βαρθλομαίου προς την παπική αντιπροσωπεία που επισκέφθηκε το Φανάρι κατά τη Θρονική Εορτή (30 Νοεμβρίου 2011)


Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε κύριε Kurt Koch, μετά τῆς τιμίας ὑμῶν συνοδείας, οἱ ἐκπροσωποῦντες τήν Αὐτοῦ Ἁγιότητα τόν Ἐπίσκοπον τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης καί ἀγαπητόν ἡμῖν ἐν Κυρίῳ ἀδελφόν Πάπαν κύριον Βενέδικτον καί τήν ἧς οὗτος προκάθηται Ἐκκλησίαν,
Ὡς εὖ παρέστητε ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν!
Ἀξιώνει καί πάλιν ἡμᾶς ὁ πανάγαθος Κύριος νά ἑορτάσωμεν τήν ἱεράν καί πανσέβαστον μνήμην τοῦ πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων Του Ἀνδρέου, ἱδρυτοῦ καί προστάτου τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς τοῦ Κωνσταντίνου Πόλεως, καί ἡ χαρά ἡμῶν ἐπί τῇ πανηγύρει ταύτῃ καθίσταται ἔτι μεγαλυτέρα ὡς ἐκ τοῦ γεγονότος τῆς συμμετοχῆς εἰς αὐτήν, διά μίαν εἰσέτι φοράν, τῆς Ἁγιωτάτης καί προσφιλεστάτης ἡμῖν Ἐκκλησίας τῆς παλαιᾶς Ρώμης διά τῆς ὑμετέρας Ἀντιπροσωπείας. Θερμάς εὐχαριστίας ἐκφράζομεν πρός τόν ἀποστείλαντα ὑμᾶς Ἁγιώτατον Πάπαν κύριον Βενέδικτον διά τήν ἐκδήλωσιν ταύτην τιμῆς καί ἀγάπης πρός τήν ἡμετέραν Ἐκκλησίαν. Θεωροῦμεν εὐλογίαν μεγίστην τοῦ Θεοῦ τήν καθιερωθεῖσαν ἀπό πολλῶν ἤδη δεκαετιῶν καί τηρουμένην πιστῶς παράδοσιν τῆς ἀνταλλαγῆς ἐπισκέψεων ἐπισήμων ἀντιπροσωπειῶν τῶν δύο ἡμῶν Ἐκκλησιῶν κατά τάς Θρονικάς Ἑορτάς ἑκατέρας, καθ᾿ ὅτι δι᾿ αὐτῶν δηλοῦται συμβολικῶς καί ἐνισχύεται μεγάλως ὁ μεταξύ αὐτῶν ἀδελφικός δεσμός, ὡς καί ἡ ἐπιθυμία των ὅπως προωθηθῇ ἔτι μᾶλλον ἡ ἐν Χριστῷ ἑνότης αὐτῶν εἰς ἐκπλήρωσιν τῆς βουλῆς τοῦ Ἱδρυτοῦ τῆς Ἐκκλησίας καί μοναδικῆς Κεφαλῆς αὐτῆς Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ "ἵνα πάντες ἕν ὦσιν" (Ἰωάν. ιζ΄, 21).


Εἰς τό εὐαγγελικόν ἀνάγνωσμα τῆς Θείας Λειτουργίας, τήν ὁποίαν μόλις ἐτελέσαμεν, ὁ σήμερον ἑορταζόμενος Ἀπόστολος Ἀνδρέας ἔμπλεως χαρᾶς καί ἐνθουσιασμοῦ μετά τήν γνωριμίαν του μέ τόν Κύριον σπεύδει νά συναντήσῃ τόν αὐτάδελφον αὐτοῦ Σίμωνα καί νά τοῦ ἀναγγείλῃ τήν μεγάλην, τήν σπουδαιοτέραν εἰς ὅλην τήν ἱστορίαν τῆς ἀνθρωπότητος, εἴδησιν: "Εὑρήκαμεν τόν Μεσσίαν, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον Χριστός" (Ἰωάν. α΄, 42). Τήν εἴδησιν αὐτήν ἀκολουθεῖ ἀμέσως καί χωρίς χρονοτριβήν ἡ συνάντησις τῶν δύο αὐταδέλφων μετά τοῦ Ἰησοῦ, κατά τήν ὁποίαν ὁ Κύριος ἐμβλέψας εἰς τόν Σίμωνα προσδίδει εἰς αὐτόν τήν προσωνυμίαν "Κηφᾶς, ὅ ἑρμηνεύεται Πέτρος" (Ἰωάν. 1, 43). Ἀπό τήν στιγμήν ἐκείνην ὁ Πέτρος καθίσταται ὁ Κορυφαῖος τῶν Ἀποστόλων καί ἐπί τήν πέτραν τῆς πίστεώς του οἰκοδομεῖται ἡ Ἐκκλησία. Οὕτως, ἡ συνάντησις Ἀνδρέου καί Πέτρου μετά τοῦ Ἰησοῦ γίνεται ἀπαρχή τῆς ἱστορικῆς πραγματώσεως τῆς Ἐκκλησίας. Τούς δύο ἀδελφούς δέν ἑνώνει πλέον μόνον ἡ ἐξ αἵματος συγγένεια, ἀλλά κάτι πολύ σπουδαιότερον: ἡ κοινή ὁμολογία "εὑρήκαμεν τόν Μεσσίαν", δηλαδή τόν Χριστόν.
Ἡ προσδοκία τοῦ Μεσσίου συνώψιζεν ὅλον τό νόημα τῆς ἱστορίας τοῦ Ἰσραήλ. Μέ τήν προσδοκίαν αὐτήν ἐτρέφοντο ἡ μία μετά τήν ἄλλην αἱ γενεαί τῶν Ἰουδαίων καί ἀπό αὐτήν ἤντλουν ἐλπίδα καί πίστιν εἰς τό μέλλον. Τήν προσδοκίαν αὐτήν ἦλθε νά ἱκανοποιήσῃ ὁ Κύριος ὄχι μόνον διά τούς Ἰουδαίους, ἀλλά καί δι᾿ ὅλην τήν ἀνθρωπότητα ἱδρύων τήν Ἐκκλησίαν, εἰς τήν ὁποίαν κατά τόν Ἀπόστολον Παῦλον "οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδέ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδέ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ" (Γαλ. γ΄, 28). Ἡ κοινή ὁμολογία τῶν αὐταδέλφων Ἀνδρέου καί Πέτρου "εὑρήκαμεν τόν Μεσσίαν" ἀποτελεῖ ἀπάντησιν εἰς τάς προσδοκίας ὅλης τῆς ἀνθρωπότητος, παντός ἀνθρώπου, ἀνεξαρτήτως φυλῆς, χρώματος, φύλου, ἐθνικότητος ἤ ἄλλης ἰδιότητος. Ἀποτελεῖ ὡσαύτως ἀπάντησιν καί εἰς τάς προσδοκίας τῶν σημερινῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δέν παύουν νά ἀναζητοῦν τόν Μεσσίαν των.
Ἡ σύγχρονος ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος εἶναι πλήρης ψευδῶν "Μεσσίων", οἱ ὁποῖοι ἐπαγγέλλονται παραδείσους, χωρίς νά πραγματοποιοῦν τάς ὑποσχέσεις των. Εἶναι πλέον ἐμφανής ἡ ἀπογοήτευσις τῶν συγχρόνων ἀνθρώπων ἀπό ὅσους ὑποσχόμενοι πολλά ἀναλαμβάνουν τήν διαχείρισιν τῶν προβλημάτων των. Τοῦτο μαρτυρεῖ κατ᾿ ἐξοχήν καί κατά τρόπον δραματικόν ἡ ραγδαίως καί εὐρέως ἐξαπλουμένη οἰκονομική κρίσις, ἡ ὁποία ὀφείλεται κατά τό πλεῖστον εἰς τήν κακήν, ἄνισον καί ἄδικον διαχείρισιν τοῦ πλούτου, τόν ὁποῖον παράγει ὁ μόχθος τῶν ἀνθρώπων, εἰς τήν συγκέντρωσίν του εἰς χεῖρας τῶν ὀλίγων, εἰς ἐσφαλμένας καί ἰδιοτελεῖς μορφάς οἰκονομικῆς καί κοινωνικῆς πολιτικῆς. Εἰς μίαν ἐποχήν, κατά τήν ὁποίαν οἱ πάσης φύσεως σύγχρονοι Μεσσίαι ἐπαγγέλλονται τήν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν λαῶν, ὁ ἀριθμός τῶν ἀστέγων καί τῶν πτωχῶν αὐξάνει, καί μάλιστα εἰς τάς οἰκονομικῶς ἀνεπτυγμένας κοινωνίας. Εἶναι πλέον περισσότερον ἀπό ἐμφανές ὅτι ἡ ἀνθρωπότης δέν εὑρῆκεν εἰσέτι τόν Μεσσίαν, καί ἀναζητεῖ αὐτόν. 
Τοῦτο καθιστᾷ τό χρέος τῆς Ἐκκλησίας ἄκρως ἐπιτακτικόν. Τό "εὑρήκαμεν τόν Μεσσίαν", τό ὁποῖον μετά τόσου ἐνθουσιασμοῦ ἀνήγγειλεν ὁ Ἀνδρέας πρός τόν Πέτρον, εἶναι ἀνάγκη νά ἀκουσθῇ καί πάλιν σήμερον. Τοῦτο ἀποτελεῖ ὑπέρτατον χρέος τῆς Ἐκκλησίας. Ἀλλά, διά νά ἐκπληρώσῃ τό χρέος τοῦτο ἡ Ἐκκλησία, εἶναι ἀνάγκη οἱ δύο Αὐτάδελφοι Ἀπόστολοι νά διακηρύξουν τήν ὁμολογίαν των καί πάλιν ἀπό κοινοῦ. Αἱ Ἐκκλησίαι Ρώμης καί Κωνσταντινουπόλεως ὀφείλουν νά ἐπανεύρουν τήν κοινήν φωνήν τῶν δύο Ἀποστόλων, τήν κοινήν ὁμολογίαν πίστεως καί τό ἐν τῷ σώματι καί τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ "αὐτάδελφόν" των, ὥστε ὁ κόσμος νά δυνηθῇ νά πιστεύσῃ εἰς τόν Μεσσίαν, τόν Ὁποῖον "εὑρῆκαν" οἱ δύο θεμελιωταί τῶν Ἐκκλησιῶν αὐτῶν.
 Πρός τόν σκοπόν ἀκριβῶς αὐτόν αἱ δύο Ἐκκλησίαι, Ὀρθόδοξος καί Ρωμαιοκαθολική, διεξάγουν ἤδη ἀπό δεκαετιῶν τόν ἐπίσημον Θεολογικόν Διάλογον ἀγάπης καί ἀληθείας, τοῦ ὁποίου τήν εὐθύνην ἔχει ἐπωμισθῆ ἡ ὑπό τήν συμπροεδρίαν τῆς ὑμετέρας Σεβασμιότητος τελοῦσα Μικτή Διεθνής Ἐπιτροπή. Τό ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης δέν εἶναι εὔκολον, διότι τά συσσωρευθέντα ἐπί πολλούς αἰῶνας προβλήματα ὡς ἐκ τῆς ἀπ᾿ ἀλλήλων ἀποξενώσεως, καί ἐνίοτε πολεμικῆς, τῶν δύο Ἐκκλησιῶν χρήζουν ἐπισταμένης μελέτης καί ἐξετάσεως. Ἀλλ᾿ ἡ ἀγαθή βούλησις ἑκατέρωθεν καί ἡ συναίσθησις τοῦ χρέους ἡμῶν ἔναντι τοῦ Κυρίου καί τῆς ἀνθρωπότητος, καθοδηγούμεναι ὑπό τοῦ Παρακλήτου, θά φέρουν τόν ἀναμενόμενον καρπόν, ὅταν ὁ Κύριος τοῦ ἀμπελῶνος κρίνῃ καί εὐδοκήσῃ.
Τό καθ᾿ ἡμᾶς, παρακολουθοῦντες ἀνυστάκτως καί ἐν προσευχῇ τήν πορείαν τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου τούτου ἐκφράζομεν ἀπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Θρόνου τήν εὐαρέσκειαν καί τάς εὐχαριστίας ἡμῶν πρός τούς κοπιῶντας καί μοχθοῦντας διά τήν διεξαγωγήν αὐτοῦ, εὐχόμενοι τήν εὐλογίαν τοῦ Κυρίου ἐπί τήν ὅλην αὐτοῦ πορείαν εἰς ἐκπλήρωσιν τοῦ ἁγίου Αὐτοῦ θελήματος.
Διά τῶν σκέψεων καί αἰσθημάτων τούτων ὑποδεχόμενοι ὑμᾶς, Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε μετά τῆς τιμίας ὑμῶν συνοδείας, εὐχαριστοῦμεν καί αὖθις θερμῶς τόν ἀποστείλαντα ὑμᾶς Ἁγιώτατον ἀδελφόν Ἐπίσκοπον τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης διά τήν συμμετοχήν τῆς Ἐκκλησίας ὑμῶν εἰς τήν χαράν καί πανήγυριν τῆς Θρονικῆς ἡμῶν Ἑορτῆς, εὐχόμενοι πᾶσαν χάριν καί εὐλογίαν τοῦ Παναγάθου Θεοῦ ἐπί τάς Ἐκκλησίας ἡμῶν καί τόν δοκιμαζόμενον κόσμον Αὐτοῦ, πρεσβείαις τοῦ ἑορταζομένου σήμερον Ἁγίου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, τοῦ αὐταδέλφου αὐτοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, καί πάντων τῶν Ἁγίων. Ἀμήν.
(Οἰκουμενικό Πατριαρχείο 30 Νοεμβρίου 2011)

Αφίσα στον ορθόδοξο σερβικό ναό της Βιέννης διαφημίζει τον οικουμενιστικό εσπερινό


Αφίσα στον ορθόδοξο Σερβικό ναό της Βιέννης διαφημίζει τον οικουμενιστικό εσπερινό που τελέσθηκε  την Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011, στον προτεσταντικό ναό. Η αφίσα στην είσοδο του ναού με φωτογραφία του Λούθηρου, διαφημίζει το γεγονός και προσκαλεί Ορθοδόξους να παραβρεθούν.
  
Οικουμενιστικός εσπερινός στη Βιέννη με συμμετοχή Σέρβων Ορθοδόξων


Την Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011, στον προτεσταντικό ναό (Triesterstr. 1), στη δέκατη συνοικία της Βιέννης, πραγματοποιήθηκε  οικουμενιστικός εσπερινός κάτω από το σύνθημα «Η συνάντηση με την Ορθοδοξία». Κατά τη διάρκεια του οικουμενιστικού εσπερινού έψαλε η Σερβική Ορθόδοξη χορωδία του ιερού ναού  Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βιέννης, με τους υπεύθυνους ιερείς της. Δείτε φωτογραφίες.


   

Ολοκλήρωσε τις εργασίες της η 10η Γενική Συνέλευση του ΣΕΜΑ


Θέμα της 10ης Γενικής Συνέλευσης αποτέλεσε το «τοῦ δέ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἧν ἡ καρδία καί ἡ ψυχή μία» (Πράξεων δ΄, 32).
Σε πλήρη ανασυγκρότηση με την σημαντικότατη συμβολή της Εκκλησίας της Κύπρου προχωρεί το Συμβούλιο Εκκλησιών Μέσης Ανατολής (ΣΕΜΑ) ύστερα από την μεγάλη κρίση την οποία διήλθε τα τελευταία χρόνια. Οι εβδομήντα σύνεδροι που έλαβαν μέρος στις εργασίες  της 10ης Γενικής Συνέλευσης του Συμβουλίου που πραγματοποιήθηκε το τελευταίο διήμερο στην Πάφο παραδέχονται ότι ο ρόλος της Κυπριακής Εκκλησίας είναι ιδιαίτερα σημαντικός για τους χριστιανούς της ευρύτερης περιοχής. Αξίζει να σημειώσουμε ότι στο Συμβούλιο Εκκλησιών Μέσης Ανατολής (ΣΕΜΑ) μετέχουν οι τέσσερις Χριστιανικές Οικογένειες, των Ορθοδόξων, των Λατίνων, των Λουθηρανών και των Προχαλκηδονίων.


Στις εργασίες της Γενικής Συνελεύσεως συμμετείχαν οι Μακαριώτατοι Πατριάρχες Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρος, Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος και οι Πρόεδροι των Χριστιανικών Οικογενειών του Συμβουλίου ο Αρμένιος Πατριάρχης Καθόλικος Αράμ, ο Αρχιεπίσκοπος της Μαρωνιτικής Εκκλησίας της Αντιοχείας Μπούλος Μάταρ και ο Επίσκοπος της Ευαγγελικής Λουθηρανής Εκκλησίας της Ιορδανίας Μουνίμπ Γιουνάν καθώς και τα λοιπά Μέλη του Συμβουλίου, από τη Συρία, το Λίβανο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Στη Συνέλευση παρευρέθη και ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κωνσταντίας - Αμμοχώστου κ. Βασίλειος, ο οποίος απεύθυνε  προς τους Συνέδρους χαιρετισμό του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.
Το Συμβούλιο καλείται σήμερα να διαδραματίσει ένα αναβαθμισμένο ρόλο στην περιοχή μιας και οι διαδραματιζόμενες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή με την «Αραβική Άνοιξη» και τις εκτεταμένες εξεγέρσεις καθιστούν τον ρόλο των Εκκλησιών πολύ σημαντικό όχι μόνο στον εκκλησιαστικό τομέα αλλά και στον κοινωνικό, πολιτιστικό και πολιτικό. Ο πολιτικός, μάλιστα, μετασχηματισμός στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική έχει ως μία από τις συνέπειες, την μετανάστευση των πιστών από την περιοχή.
Σύμφωνα με τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο, πρόεδρο της Γενικής Συνελεύσεως του Συμβουλίου, «η χριστιανική παρουσία σε όλες τις χώρες της Μέσης Ανατολής είναι αυτή που εξισορροπεί τα πράγματα, δηλαδή μειώνει σε μεγάλο βαθμό ή αναστέλλει θα έλεγα καλύτερα τον θρησκευτικό φανατισμό, ο οποίος προέρχεται από στοιχεία ακραία».
Αυτό που προέχει στην παρούσα έκρυθμη ατμόσφαιρα της Μέσης Ανατολής με τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των χριστιανών σε διάφορα κράτη, οι οποίες τα τελευταία χρόνια απέκτησαν μαζικό χαρακτήρα, είναι «να τονίζουμε το μήνυμα το οποίο η Ορθόδοξη Εκκλησία απευθύνει σ’ όλο τον κόσμο που είναι το μήνυμα της αγάπης, της συνδιαλλαγής κυρίως και της ειρηνικής συμβιώσεως και συνυπάρξεως», τόνισε σε δηλώσεις του ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων.
Ο Μακαριώτατος, καταλήγοντας, ευχαρίστησε τον προκαθήμενο της Εκκλησίας της Κύπρου Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, ο οποίος, όπως είπε, «συνέβαλε τα μέγιστα στο να ανασυγκροτηθεί και να αναδιοργανωθεί το Συμβούλιο Εκκλησιών της Μέσης Ανατολής».
Το Συμβούλιο Εκκλησιών Μέσης Ανατολής, μέσα από τις εργασίες της Γενικής Συνέλευσης του, αναζήτησε τρόπους ώστε να μπορέσει να διαδραματίσει έναν πιο καθοριστικό ρόλο στο σεβασμό των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το σεβασμό της Θρησκευτικής Ελευθερίας μεταξύ των λαών. Πρώτιστος στόχος ήταν η ενεργοποίηση των μελών του Συμβουλίου Εκκλησιών Μέσης Ανατολής ούτως ώστε όλοι μαζί να συμβάλουν στην ενότητα μεταξύ των Χριστιανών της Μέσης Ανατολής, σύμφωνα με το πνεύμα της Αγίας Γραφής «τοῦ δέ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἧν ἡ καρδία καί ἡ ψυχή μία» (Πράξεων δ΄, 32), που αποτέλεσε και το θέμα της 10ης Γενικής Συνέλευσης.
Μέσα από τις εργασίες της 10ης Γενικής Συνέλευσης του Συμβουλίου Εκκλησιών της Μέσης Ανατολής έγινε μια αποτίμηση των ενεργειών του Συμβουλίου κατά τα τελευταία χρόνια και πραγματοποιήθηκε η Εκλογή του νέου Γενικού Γραμματέα, ο οποίος προέρχεται από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, ενώ εκπρόσωπος των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Συμβούλιο επανεξελέγη ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος.
Λουκάς Α. Παναγιώτου – Εκκλησία Κύπρου

Βίντεο από την τριμερή συνάντηση των θρησκευτικών ηγετών της Ρωσίας και Υπερκαυκασίας 

 

Νουθεσίες του Οικουμενικού Πατριάρχου προς τον νέο Μητροπολίτη Αυστρίας για τις σχέσεις με τους ετεροδόξους



Ὁμιλία  τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου  Βαρθολομαίου  κατά τήν εἰς Ἐπίσκοπον Χειροτονίαν  τοῦ Θεοφ. Ἐψηφισμένου Μητροπολίτου Αὐστρίας κ. Ἀρσενίου  (Φανάριον, 30 Νοεμβρίου 2011)

Ἱερώτατοι Ἅγιοι Ἀδελφοί,
Θεοφιλέστατε Ἐψηφισμένε Μητροπολῖτα Αὐστρίας
κύριε Ἀρσένιε,
Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε κύριε Kurt Koch μετὰ τῆς  συνοδείας ὑμῶν,
Ἐξοχώτατοι κ. Ὑπουργοί, κ. Πρέσβυ,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες, Ἐλλογιμώτατοι Ἐκπαιδευτικοί,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἐν εὐσήμῳ ἡμέρᾳ, ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς, καθ' ἥν ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία τιμᾷ τὴν μνήμην τοῦ ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, τοῦ ἱδρυτοῦ αὐτῆς, ἔχομεν τὴν χαρὰν νὰ τελῶμεν τὴν εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονίαν τοῦ νέου Μητροπολίτου Αὐστρίας καὶ ἀγαπητοῦ ἀδελφοῦ καὶ συλλειτουργοῦ κυρίου Ἀρσενίου, ὅστις διαδέχεται τὸν πρὸς Κύριον ἐκδημήσαντα μακαριστὸν κυρὸν Μιχαήλ, ὑπάρξαντα ἐκλεκτὸν Ἱεράρχην τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου.

Ὡς ὁ μέγας Ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ Ἀνδρέας ἔρριψε τὰ δίκτυα καί, ἄρας τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, ἠκολούθησε τῷ Χριστῷ, οὕτω καὶ ὁ σήμερον χειροτονούμενος Μητροπολίτης ὑπήκουσεν εἰς τὴν κλῆσιν τοῦ Κυρίου διὰ νὰ διακονήσῃ, ἐκ νεότητος αὐτοῦ, τὴν Μητέρα Ἐκκλησίαν, ὑπὲρ τῆς ὁποίας καὶ ἐγκατέλιπε τὴν ἰδιαιτέραν πατρίδα αὐτοῦ, τὴν μεγαλόνησον Κρήτην, ἀποδημήσας εἰς χώρας μακρυνάς, ἔνθα ἔταξεν αὐτὸν ἡ βουλὴ τοῦ Κυρίου, ἵνα σαγηνεύσῃ ἀντὶ ἰχθύων ἀνθρώπους, καὶ πορίσῃ καὶ οὗτος τῷ σταυρῷ αὐτοῦ «τὴν ἀκήρατον βασιλείαν, ἣν ὁ πάντας Ἑλκύσας σταυρῷ κληροδοτήσει ἡμῖν».

Ἡ ἄχρι τοῦδε θεοφιλὴς διακονία σου, Θεοφιλέστατε, ὡς Πρωτοσυγκέλλου ἐν τῇ Ἱερᾷ Μητροπόλει Γαλλίας παρὰ τῷ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ καὶ συλλειτουργῷ ἡμῶν κυρίῳ Ἐμμανουήλ, ἀλλὰ καὶ παλαιότερον ἐν τῇ Ἱερᾷ Μητροπόλει Γερμανίας, σὲ ἐπλούτισε μὲ τὴν ἀπαιτουμένην ποιμαντικὴν πεῖραν ἐν τῇ Διασπορᾷ. Αἱ σπουδαί σου ὡσαύτως σὲ ἐφωδίασαν μὲ τὰ ἀπαραίτητα ἐφόδια διὰ τὴν διακονίαν σου εἰς τὸν χῶρον αὐτόν. Καλεῖσαι δὲ τώρα νὰ ἀποδώσῃς εἰς τὴν Μητέρα Ἐκκλησίαν ἑκατονταπλάσιον τὸ παρατιθέμενον σήμερον εἰς τὰς χεῖρας σου τάλαντον, ὥστε νὰ λάβῃς αὔριον τὸν μισθὸν παρὰ τοῦ δικαίου Μισθαποδότου Κυρίου.

Διακόνησον, λοιπόν, μετὰ φόβου Θεοῦ, μὲ τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ὑψηλῆς σου ἀποστολῆς, τηρῶν σεαυτὸν καθαρὸν ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ, μολύνοντος τὴν καρδίαν καὶ τὴν διάνοιαν, ὑποτάσσων τὴν σάρκα εἰς τὴν δύναμιν τοῦ Πνεύματος καὶ σχολάζων ἀδιαλείπτως τῇ προσευχῇ, γινώσκων ὅτι αὕτη συνάπτει καὶ οἰκειοῖ πρὸς τὸν Θεόν. Φύτευσον εἰς τὸ ποίμνιόν σου τὸν πόθον τῆς αἰωνίου ζωῆς, εἰσάγαγε αὐτὸ εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, διάδος τὸν θεῖον λόγον, στερέωσον τὴν πίστιν, κοπίασον ὑπὲρ τῆς οἰκοδομῆς τῶν ἐμπεπιστευμένων σοι ψυχῶν, ἀεὶ ἀκμαῖος καὶ ἀειθαλής, πυρούμενος τὴν καρδίαν σου ὑπὸ ἐνθέου ζήλου, μετ’ ἀγάπης καὶ αὐταπαρνήσεως. Ἔχε τὰς ἀγκάλας ἀνοικτὰς πρὸς ὑποδοχὴν τῶν πλανωμένων, ἕτοιμος ἵνα ἄρῃς τὸ φορτίον τῶν βεβαρυμένην ἐχόντων τὴν συνείδησιν, καὶ χαρίσῃς εἰς αὐτοὺς τὴν πρὸς τὸν Θεὸν παρρησίαν καὶ τὰς εὐλογίας τοῦ οὐρανοῦ.

Ἔχε πάντοτε ἐν τῇ καρδίᾳ σου τοὺς λόγους τούτους τοῦ ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως: «Ὁ ἀγαπῶν τὸν Θεόν, ὡς πεπληρωμένην ἔχων τὴν ἑαυτοῦ καρδίαν ἐκ τῆς θείας ἀγάπης, ἀγαπᾷ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ, εὐλογεῖ τοὺς καταρωμένους αὐτόν, καλῶς ποιεῖ τοὺς μισοῦντας αὐτὸν καὶ προσεύχεται ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων καὶ διωκόντων αὐτόν».

Δίδασκε τὰ ἐν τῇ Διασπορᾷ τέκνα τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας ὅτι ἡ εὐτυχία των δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ἐπιγείων ἀγαθῶν ἀλλὰ ἐν τῇ ἀγάπῃ τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἄκρου καὶ αἰωνίου ἀγαθοῦ. Ὁμολόγησον πρὸς πάντας τὴν διὰ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ γενομένην ἀποκάλυψιν πρὸς σωτηρίαν τοῦ κόσμου, καὶ ἀγώνισαι μὲ ὅλας τὰς δυνάμεις σου ὑπὲρ τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς, διὰ νὰ ὑμνῆται καὶ νὰ δοξάζεται, ὡς ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἐν μέσῳ ἡμῶν ὁ Θεὸς, καὶ πραγματῶται τὸ ἅγιον Αὐτοῦ θέλημα.

Μὴ λησμονῇς ὅτι ἡ ἵδρυσις τῆς ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας ὑπὸ τοῦ Θεανθρώπου Ἀρχηγοῦ αὐτῆς πρὸς τοῦτο ἐγένετο, ὅπως ἀπολούῃ καὶ ἀποκαθαίρῃ ἡμᾶς ἐκ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, ἁγιάζῃ καὶ συμφιλώνῃ ἡμᾶς μετὰ τοῦ Θεοῦ, χαρίζηται εἰς ἡμᾶς τὴν καταλλαγὴν μετ’ αὐτοῦ, καὶ κατάγῃ ἐφ’ ἡμᾶς τὰ θεῖα δῶρα.

Ὡσαύτως, μὴ λησμονῇς ὅτι ἔχεις καθῆκον νὰ δεικνύῃς ἀγάπην οὐ μόνον πρὸς τὸ ποίμνιόν σου, ἀλλὰ καὶ πρὸς πάντα ἄνθρωπον καλῆς θελήσεως, καὶ μάλιστα πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους ἀδελφοὺς ἡμῶν. Ἐνθυμοῦ καὶ αὖθις τοὺς κάτωθι λόγους τοῦ ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως ἐκ τῆς «Ποιμαντικῆς» του: «Αἱ δογματικαὶ διαφοραὶ, ὡς ἀναγόμεναι πρὸς μόνον τὸ κεφάλαιον τῆς πίστεως, ἀφίενται ἐλεύθερον καὶ ἀπρόσβλητον τὸ τῆς ἀγάπης κεφάλαιον• τὸ δόγμα δὲν καταπολεμεῖ τὴν ἀγάπην, ἡ δὲ ἀγάπη χαρίζεται τῷ δόγματι, διότι “πάντα στέγει, πάντα ὑπομένει”• ἡ χριστιανικὴ ἀγάπη ἐστὶν ἀναλλοίωτος, δι’ ὃ οὐδὲ ἡ τῶν ἑτεροδόξων χωλαίνουσα πίστις δύναται νὰ ἀλλοιώσῃ τὸ πρὸς αὐτοὺς τῆς ἀγάπης συναίσθημα. Διὰ τῆς ἀγάπης ἐστὶ λίαν πιθανὸν νὰ ἑλκύσῃ πρὸς ἑαυτὸν καὶ τὴν ἐξ ἐσφαλμένης περιωπῆς κρίνουσαν δογματικόν τι ζήτημα ἑτερόδοξον ἐκκλησίαν. Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε, χάριν δογματικῆς τινος διαφορᾶς πρέπον νὰ θυσιάζηται. Παράδειγμα ἔστω ὁ Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν, ὅστις ἐξ ἀγάπης καὶ πρὸς αὐτοὺς τοὺς σταυρωτὰς τοῦ Χριστοῦ ηὔχετο ἀνάθεμα εἶναι αὐτῶν. Ὁ μὴ ἀγαπῶν τοὺς ἑτεροδόξους ἐπίσκοπος, ὁ μὴ καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἐργαζόμενος, ἀπὸ ψευδοῦς κινεῖται ζήλου, καὶ ἐστερημένος ἐστὶν ἀγάπης• διότι ὅπου ἡ ἀγάπη, ἐκεῖ καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ τὸ φῶς, ὁ δὲ ψευδὴς ζῆλος καὶ ἡ πεπλανημένη δόξα ἐξελέγχονται ὑπὸ τοῦ φωτὸς καὶ τῆς ἀγάπης καὶ ἀποκρούονται. Τὰ τῆς πίστεως ζητήματα οὐδ’ ὅλως δέον ἐστὶ νὰ μειῶσι τὸ τῆς ἀγάπης συναίσθημα. Οἱ διδάσκαλοι τοῦ μίσους εἰσὶ μαθηταὶ τοῦ πονηροῦ, διότι ἐκ τῆς αὐτῆς πηγῆς δὲν ἐξέρχεται γλυκὺ καὶ πικρόν. Ὁ διδάσκαλος τῆς ἀγάπης, οἷός ἐστιν ὁ ἐπίσκοπος, δὲν δύναται νὰ μὴ ἀγαπᾷ, ἀδυνατεῖ δὲ ὅλως νὰ μισῇ, διότι τὸ πλήρωμα τῆς ἀγάπης ἐκδιώκει τὸ μῖσος».

Ὁ ἴδιος χριστόψυχος Ἱεράρχης μᾶς δίδει τὴν περιγραφὴν τοῦ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτοῦ καὶ τῶν ἄκρων τὰ ὁποῖα δέον νὰ ἀποφεύγῃ ὁ Ἐπίσκοπος κατὰ τὴν ποιμαντικήν του διακονίαν: Λέγει: «Ὁ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴς κέκτηται μὲν ζῆλον, ἀλλ’ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν, πλανᾶται ἐν ταῖς σκέψεσι καὶ ἐνεργείαις αὐτοῦ, καὶ ἐργαζόμενος δῆθεν ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, παραβαίνει τὸν νόμον τῆς πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπης. Ὁ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴς, διαπράττει τὸ κακόν, ὅπως ἐπέλθῃ τὸ ὑπ’ αὐτοῦ νοούμενον ἀγαθόν. Ὁ ζῆλος τοῦ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτοῦ εἶναι πῦρ διαφθεῖρον, πῦρ καταναλίσκον• ἡ καταστροφὴ προπορεύεται αὐτοῦ καὶ ἡ ἐρήμωσις ἕπεται αὐτῷ. Ὁ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴς εὔχεται τῷ Θεῷ νὰ ρίψῃ πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ νὰ κατακαύσῃ πάντας τοὺς μὴ δεχομένους τὰς ἀρχὰς καὶ πεποιθήσεις αὐτοῦ. Τὸν μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴν, χαρακτηρίζει μῖσος πρὸς τοὺς ἑτεροθρήσκους ἢ ἑτεροδόξους, ὁ φθόνος καὶ ὁ ἐπίμονος θυμός, ἡ ἐμπαθὴς ἀντίστασις πρὸς τὸ ἀληθὲς πνεῦμα τοῦ θείου νόμου, ἡ παράλογος ἐπιμονὴ ἐν τῇ ὑπερασπίσει τῶν ἰδίων φρονημάτων, ὁ παράφορος ζῆλος πρὸς κατίσχυσιν ἐν πᾶσιν, ἡ φιλοδοξία, ἡ φιλονικία, ἡ ἔρις καὶ τὸ φιλοτάραχον. Ὁ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζηλωτὴς εἶναι ἄνθρωπος ὀλέθριος» Τὰς νουθεσίας ταύτας ἔχε ὑπ' ὄψιν σου, ὁσάκις συναναστρέφεσαι καὶ συνδιαλέγεσαι μετὰ τῶν ἑτεροδόξων ἀδελφῶν ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι λίαν ἀγαθὴν διάθεσιν ἐπιδεικνύουν πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν ἡμῶν, εἰς ἐκπλήρωσιν τῆς ἐντολῆς τῆς ἀγάπης πρὸς πάντας, διὰ νὰ καταστήσωμεν πρὸς πάντας σαφὲς ὅτι εἴμεθα μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ εὐθύνη τὴν ὁποίαν ἀναλαμβάνεις εἶναι μεγάλη, ὄχι μόνον λόγῳ τοῦ βάρους τοῦ τῆς ἀρχιερωσύνης χαρίσματος, ἀλλὰ καὶ διότι, ὡς προείπομεν, διαδέχεσαι ἄνδρα διαποιμάναντα ἐπαξίως τὴν κληρωθεῖσάν σοι Ἱερὰν Ἐπαρχίαν. Ἔχε τὸ παράδειγμα αὐτοῦ πρὸ ὀφθαλμῶν σου πάντοτε, μιμούμενος τὴν εὐγένειαν, τὴν φιλοξενίαν, τὴν ἀφοσίωσίν του εἰς τὸν Οἰκουμενικὸν Θρόνον, τὴν προσήλωσιν εἰς τὴν ἐκκλησιαστικὴν τάξιν καὶ λειτουργικὴν παράδοσιν, τὴν καλὴν κἀγαθὴν σχέσιν του μετὰ τῶν ἑτεροδόξων ἀδελφῶν ἡμῶν.

Ἐκλήθης ἵνα διακονήσῃς εἰς τὴν ἱστορικὴν ἑλληνικὴν κοινότητα τῆς Βιέννης μετὰ τῶν δύο ἱερῶν ναῶν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καὶ τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἥτις ἀφυπνίζει τοσαύτας μνήμας εἰς πάντα ὁμογενῆ. Ἡ Βιέννη ὑπῆρξεν ἀξιόλογον πνευματικὸν κέντρον τοῦ Γένους ἡμῶν. Ἡ ἐκεῖ Κοινότης διεδραμάτισεν ἰδιαίτερον ρόλον, παρέχουσα στέγην εἰς τοὺς Διδασκάλους τοῦ Γένους καὶ διαπρεπεῖς λογίους, συμβαλοῦσα εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παιδείας, καὶ ἀναπτύξασα ἔντονον ἐκδοτικὴν δραστηριότητα. Διὰ τοῦτο πρὲπει νὰ εἶναι μόνιμος ἡ μέριμνά σου διὰ τὴν συντήρησιν τῆς ἱστορικῆς μνήμης, καὶ τὴν διαφύλαξιν τῆς κληρονομίας αὐτῆς, κατὰ τοὺς ἐσχάτους καιροὺς ἡμῶν, ὅτε μετὰ λύπης βλέπομεν προσπαθείας διὰ τὴν ἐξάλειψίν της καὶ τὴν ἀποκοπὴν τῶν λαῶν ἐκ τῆς ἱστορικῆς των συνειδήσεως ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς δῆθεν ἁπαλύνσεως τῶν διαφορῶν, καὶ μιᾶς ἐπιφανειακῆς καὶ ἐπιπλάστου ἑνότητος.

Ὑπὸ τὴν κανονικὴν σου ἐπιστασίαν εὑρίσκονται καὶ αἱ λοιπαὶ ἐν Αὐστρίᾳ ἐνορίαι ἀλλὰ καὶ ἐν Οὑγγαρίᾳ, ἔνθα διαβιοῖ σήμερον ἱκανὸς ἀριθμὸς Ὀρθοδόξων οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν ἀπὸ σὲ τὴν παράκλησιν καὶ τὴν ἐνίσχυσιν. Σὲ ἀποστέλλομεν, ἅγιε ἀδελφέ, εἰς Μεσευρώπην διὰ νὰ διαποιμάνῃς τὸ εὐσεβὲς ποίμνιον αὐτῆς ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ συνεργασθῇς μετὰ τῶν λοιπῶν ἐκεῖ Ὀρθοδόξων παρουσιῶν, ὡς Πρόεδρος τῆς τοπικῆς Ἐπισκοπικῆς Συνελεύσεως, καὶ νὰ μεριμνήσῃς, μετ' αὐτῶν διὰ τὴν φανέρωσιν τῆς ἑνότητος τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τὴν ἀνάπτυξιν κοινῆς δράσεως ὅλων τῶν ὀρθοδόξων τῶν χωρῶν τῆς Αὐστρίας καὶ τῆς Οὑγγαρίας, πρὸς θεραπείαν τῶν ποιμαντικῶν ἀναγκῶν τῶν ἐκεῖ διαβιούντων ὀρθοδόξων, διὰ τὴν κοινὴν ἐκπροσώπησιν πάντων τῶν ὀρθοδόξων ἔναντι τῶν ἑτεροδόξων ἀδελφῶν ἡμῶν καὶ τῆς ὅλης κοινωνίας τῆς περιοχῆς, καὶ διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν θεολογικῶν γραμμάτων καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς παιδείας.

Εὐχόμεθα ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς νὰ σοῦ δίδῃ σύνεσιν πνευματικήν, νῆψιν καὶ ἐγρήγορσιν, ὥστε νὰ εἶσαι τῶν χειμαζομένων λιμήν, κλυδωνιζομένων ἄγκυρα, σαλευομένων βακτηρία, ἁμαρτάνουσιν ἔλεγχος καὶ διόρθωσις, δικαίοις ἀσφάλεια. Πότισον τὴν ἔρημον τῆς διαρκῶς μακρυνομένης τοῦ θελήματος τοῦ Κυρίου Δύσεως μὲ τὸ ζῶν ὕδωρ τῆς εὐαγγελικῆς πίστεως, ἵνα πολυγονήσῃ τέκνα τῆς Ἐκκλησίας, καὶ καρποφορήσῃ τὸν σπόρον τοῦ θείου κηρύγματος. Μερίμνησον διὰ τὴν καλλιέργειαν πνεύματος ἑνότητος μεταξύ τῶν ὁμοδόξων ἀδελφῶν ἡμῶν καὶ τῶν διαφόρων ὀρθοδόξων κοινοτήτων, μένων μακρὰν πάσης ἀφορμῆς ἀντιπαραθέσεως καὶ διχασμοῦ, ἵνα μὴ βλασφημῆται τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἐν τοῖς ἔθνεσιν. Ὡσαύτως, φρόντισον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν ἀγαθῶν σχέσεων, συνεργασίας καὶ διαλόγου μετὰ τῶν ἑτεροδόξων, κατὰ τὸ πνεῦμα τῶν ἤδη μνημονευθεισῶν προτροπῶν τοῦ ἁγίου Νεκταρίου.

Εἰς τὸ ἔργον σου θὰ σὲ συνοδεύουν αἱ πρεσβεῖαι τοῦ Ἐφόρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριαρχείου ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου Ἀνδρέου καὶ τῶν λοιπῶν ἁγίων τῆς Κωνσταντινουπόλεως, καὶ αἱ διάπυροι εὐχαὶ τῆς ἡμῶν Μετριότητος καὶ πάντων τῶν μελῶν τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου, τῶν τιμησάντων σε διὰ τῆς ψήφου αὐτῶν, δι’ ἔτι πλουσιωτέραν καὶ εὐλογημένην παρὰ τοῦ Παρακλήτου ἐφεξῆς πνευματικὴν διακονίαν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τῆς Διασπορᾶς πρὸς δόξαν Θεοῦ καὶ οἰκοδομὴν τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Κυρίου. Ἀμήν.
Οικουμενικό Πατριαρχείο. Φωτογραφία του Νικόλαου Μαγγίνα
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου:«Είμαστε βέβαιοι ότι η Συνέλευση,..θα αποτελέσει ορόσημο… για την περαιτέρω εξέλιξη του Οικουμενικού Κινήματος στην περιοχή μας.»

Η προσφώνηση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου προς τη Γενική Συνέλευση του Σ.Ε.Μ.Α (29 Νοεμβρίου 2011)

 "Με αισθήματα πολλής χαράς απευθυνόμαστε σήμερα προς τη 10η Γενική Συνέλευση του Συμβουλίου Εκκλησιών Μέσης Ανατολής.

Η Εκκλησία της Κύπρου, και εμείς ο ίδιος προσωπικά, μετά πολλής ευχαριστήσεως καλωσορίζουμε στη νήσό μας τους τιμίους Εκπροσώπους   -κληρικούς και λαϊκούς- των διαφόρων Εκκλησιών-μελών του Συμβουλίου Εκκλησιών Μέσης Ανατολής. Ευχαριστούμε και καλωσορίζουμε όλους Εσάς, οι οποίοι οδηγούμενοι από το αληθές πνεύμα της χριστιανικής αγάπης, ανταποκριθήκετε στην πρόσκληση και ήλθετε εδώ, ώστε όλοι μαζί να ανταλλάξουμε απόψεις και να δώσουμε απαντήσεις στα πολλά και σοβαρά προβλήματα, που μας απασχολούν.

Τριανταεπτά χρόνια μετά την ενακτήρια Συνέλευση του Συμβουλίου Εκκλησιών Μέσης Ανατολής στην Κύπρο, με πρωτεργάτη τον αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ’, η Εκκλησία της Κύπρου, έχει την ξεχωριστή τιμή να φιλοξενήσει τη 10η Γενική Συνέλευση. Είμαστε βέβαιοι ότι και αυτή η Συνέλευση, όπως και η ενακτήρια, θα αποτελέσει ορόσημο για το μέλλον και την ιστορία του Συμβουλίου, και για την περαιτέρω εξέλιξη του Οικουμενικού Κινήματος στην ευρύτερη περιοχή μας.


Η εδώ παρουσία όλων Σας τονίζει, άλλωστε, και επιμαρτυρεί, τη μεγάλη σημασία και σπουδαιότητα, που έχει η σημερινή Γενική Συνέλευση του Συμβουλίου Εκκλησιών Μέσης Ανατολής. Μέσα στην κρισιμότητα των καιρών που διερχόμαστε, κατά τους οποίους γινόμαστε μάρτυρες πράξεων βίας, Θρησκευτικού φανατισμού, μισαλλοδοξίας και Θρησκευτικών διακρίσεων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής, η Γενική αυτή Συνέλευση προκαλεί το άμεσο ενδιαφέρον και την προσοχή όλων των Χριστιανών της ευαίσθητης περιοχής μας. Πρέπει, επομένως, ως Θρησκευτικοί Ηγέτες να αφουγκραστούμε τα μηνύματα των λαών μας για Ελευθερία, Δημοκρατία και αξιοπρέπεια, έναντι σε καθεστώτα, τα οποία στην αγωνία τους να έπιβιώσουν, σκορπούν τον τρόμο, τη βία και το θάνατο στους λαούς τους.

Έχουμε την ισχυρή άποψη ότι επέστη η ώρα, ώστε όλοι μαζί -όλες οι Εκκλησίες της Μέσης Ανατολής- να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να εργαστούμε συνειδητά, προς επίλυση των πολλών, διαφόρων και σοβαρών προβλημάτων, που υπάρχουν στην περιοχή μας, κυρίως δε προς επικράτηση της ειρήνης ανάμεσα στις χώρες και στους λαούς μας.

Η ευθύνη μας να εργαζόμαστε για την ειρήνη, είναι πρωτίστως απόρροια της ευθύνης μας έναντι του Θεού, καθώς όλοι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν κατ’ εικόνα Του. Η έννοια, εξάλλου, της ειρήνης είναι ταυτισμένη με την παρουσία του Θεού άνάμεσα στους άνθρώπους και δεν περιορίζεται απλά σε μία λέξη, που υποδηλώνει την απουσία του πολέμου. Έχει, λοιπόν, ένα  βαθύτερο νόημα και αυτό γίνεται φανερό από την πρώτη ήδη στιγμή της παρουσίας του Σωτήρος στη γη, μέσα και από το ελπιδοφόρο μήνυμα των Αγγέλων, που μεταφέρουν σ’ ολόκληρη την ανθρωπότητα το «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία».

Οι εξελίξεις στην περιοχή μας τρέχουν κι εμείς δεν μπορούμε να ειμαστε απλοί παρατηρητές σ’αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, ούτε πάλι να ακουλουθούμε τα γεγονότα. Ευθύνη μας είναι να συμβαδίζουμε με τις εξελίξεις και στο βαθμό που είναι δυνατόν να τις διαμορφώνουμε για το καλό, την πρόοδο και την ευημερία των λαών μας. Αυτό επιβάλλει, άλλωστε, το χρέος μας έναντι στις μελλοντικές γενιές και στα παιδιά μας, στα οποία πρέπει να εξασφαλίσουμε το δικαίωμα να ζήσουν σ’ένα καλύτερο, ασφαλέστερο και πιο ειρηνικό κόσμο, σε τοπικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο.

Όπως γίνεται αντιληπτό, για να μπορέσουμε, ως Συμβούλιο Εκκλησιών Μέσης Ανατολής, να ασκήσουμε το ρόλο μας και να καταθέσουμε την ενεργό συμβολή μας, με στόχο ένα καλύτερο και ευτυχέστερο κόσμο στην περιοχή μας, χωρίς πολέμους και αιματοχυσίες, θα πρέπει να σκύψουμε με χριστιανική αγάπη και, μέσα σε πνεύμα καλής θέλησης και αλληλοκατανόησης, και πέραν από απλές ρητορικές εκφράσεις, να δούμε τα προβλήματα που μας απασχολούν, να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες και τις προκλήσεις, να δώσουμε απαντήσεις, να πάρουμε αποφάσεις και να επιτύχουμε την επίλυσή τους. Τούτη είναι η στιγμή, κατά την οποία ενσαρκώνουμε τα λόγια μας και τις αξίες μας σε πράξεις και έργα, που θα συμβάλουν στην καλλιέργεια της ειρήνης στην περιοχή.

Πρωτίστως, επισημαίνουμε την ανάγκη ανασυγκρότησης του Συμβουλίου Εκκλησιών Μέσης Ανατολής, ώστε τούτο να καταστεί πιο αποτελεσματικό στις ενέργειες και αποφάσεις του. Αναμφίβολα, υπήρξαν –και υπάρχουν- οικονομικές δυσκολίες, που πρέπει να επιλυθούν, λαμβανομένης, βεβαίως, υπόψη και της σημερινής δύσκολης οικονομικής κατάστασης, που υπάρχει παγκόσμια. Αδυναμίες, όμως, παρατηρήθηκαν και στη λειτουργία της Γραμματείας του Συμβουλίου, με αποτέλεσμα να υπάρχει έλλειψη συντονισμού και αρμονικής συνεργασίας των Εκκλησιών–μελών του. Όλα αυτά, θα πρέπει να επιλυθούν, άλλως το Συμβούλιο Εκκλησιών Μέσης Ανατολής δεν θα ημπορεί να ανταποκριθεί στους υψηλούς σκοπούς της σύστασης και λειτουργίας του.

Παράλληλα, το Συμβούλιο Εκκλησιών Μέσης Ανατολής θα πρέπει να δημιουργήσει τις κατάλληλες εκείνες δομές και προγράμματα, μέσα από τα οποία οι Εκπρόσωποι των Εκκλησιών της Μέσης Ανατολής, θα μπορούν να συναντώνται, να συζητούν, και να αναζητούν απαντήσεις στα πολλά και σημαντικά θέματα, που σχετίζονται με τη Χριστιανική παρουσία στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, η δέσμευσή μας για μεγαλύτερη και καλύτερη κατανόηση και διάλογο, δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο ανάμεσα στους Χριστιανούς. Είναι, επίσης, ευθύνη μας, να αναπτύξουμε αρμονικές και φιλικές σχέσεις μεταξύ των Χριστιανών, των Μουσουλμάνων και των Εβραίων. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να επαναβεβαιώσουμε τις κοινές αξίες της αγάπης, του αμοιβαίου σεβασμού και της αλληλοκατανόησης, όπως αυτά τόσο εύστοχα και ωραία καταγράφονται στην Αγία Γραφή: «Αγαπώμεν αλλήλους, ότι η αγάπη εκ του θεού εστι, και πας ο αγαπών εκ του Θεού γεγέννηται και γινώσκει τον Θεόν. ο μη αγαπών ουκ έγνω τον Θεόν, ότι ο θεός αγάπη εστίν» (Α’, Ιω. δ’, 7). Το άνοιγμα, λοιπόν, Διαθρησκειακού Διαλόγου θα επιτρέψει στο Συμβούλιο Εκκλησιών Μέσης Ανατολής να γίνει ο καταλύτης των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή.

Επιθυμούμε, επ’ ευκαιρία, να εκφράσουμε τη βαθιά μας εκτίμηση προς το μέχρι σήμερα σημαντικό έργο και τη μεγάλη προσφορά του Συμβουλίου όχι μόνο προς τους Χριστιανούς, αλλά γενικότερα και προς τους λαούς και τις χώρες της περιοχής μας. Αναμφίβολα, όμως, απομένουν πολλά ακόμη να γίνουν.

Επαναλαμβάνουμε, ότι η σημερινή Γενική Συνέλευση του Συμβουλίου Εκκλησιών Μέσης Ανατολής συνέρχεται σε πολύ δύσκολες και κρίσιμες στιγμές για την περιοχή μας. Τις ζούμε και τις βιώνουμε όλοι. Ιδιαίτερα επισημαίνουμε τα θλιβερά φαινόμενα της έξαρσης του θρησκευτικού φανατισμού και της σημαντικής καταπάτησης των θρησκευτικών ελευθεριών.

Λυπούμαστε να πούμε ότι, δυστυχώς, και στο κατεχόμενο για τριανταεπτά σχεδόν τώρα χρόνια, από τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής, βόρειο τμήμα της νήσου μας, βασικά Ανθρώπινα Δικαιώματα παραβιάζονται καθημερινά και η Θρησκευτική Ελευθερία δεν γίνεται σεβαστή. Έκτοτε, και σ’ όλα αυτά τα χρόνια από το 1974, μέχρι σήμερα, δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να τελέσουμε τα θρησκευτικά μας καθήκοντα η να προστατεύσουμε και να συντηρήσουμε τις από αιώνων αρχαίες εκκλησίες και μοναστήρια μας, που είτε συλήθησαν, είτε κατεστράφησαν, είτε μετετράπησαν άλλα σε μουσουλμανικά τεμένη, άλλα σε κέντρα διασκέδασης και άλλα σε μάνδρες προβάτων, η στάβλους αλόγων ζώων.

Αναφέρουμε, σχετικά, ότι ως Εκκλησία Κύπρου γνωρίζουμε, ότι μόνο μέσα από τον ειλικρινή και ανοικτό διάλογο με τους Τουρκοκύπριους, θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τις διαφορές μας και να οικοδομήσουμε εμπιστοσύνη μεταξύ μας. Αρκεί να τονίσουμε ότι το Κυπριακό πρόβλημα  ουδέποτε υπήρξε πρόβλημα θρησκευτικό, καθώς ζούσαμε ειρηνικά και αρμονικά, Ελληνοκύπριοι Χριστιανοί και Τουρκοκύπριοι Μουσουλμάνοι. Επομένως, ο διάλογος με τους Τουρκοκύπριους μουσουλμάνους στην ίδια μας την πατρίδα είναι υπαρξιακής σημασίας.

Τονίζουμε για άλλη μια φορά ότι στους κρίσιμους αυτούς καιρούς, τους οποίους διερχόμαστε,  χρειάζεται, αλλά και απαιτείται η αγαστή και αρμονική συνεργασία όλων των Χριστιανών και όλων των Εκκλησιών της περιοχής. Στην προσπάθεια αυτή καλείται και η σημερινή Γενική Συνέλευση του Συμβουλίου Εκκλησιών Μέσης Ανατολής, ξεπερνώντας τα υπάρχοντα εσωτερικά προβλήματα και τις άλλες δυσκολίες, να καταθέσει τη συμβολή της.

Ολοκληρώνοντας, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι η διαδικασία ειρήνευσης είναι θέμα ατομικής και θεσμικής επιλογής. Η δύναμη είτε να αυξήσουμε τον πόνο, στον οποίο υπόκειται ο κόσμο μας, είτε να συμβάλουμε προς την επούλωση των πληγών του, είναι στο χέρι μας. Για άλλη μια φορά, τονίζουμε ότι είναι θέμα επιλογής. Σήμερα, ακολουθώντας τις προτροπές της Αγίας Γραφής: «Τεκνία μου, μη αγαπώμεν λόγω μηδέ τη γλώσση, αλλ’ εν έργω και αληθεία» (Α’ Ιω. γ’, 18), βρισκόμαστε εδώ γιατί έχουμε κάνει τις επιλογές μας: Έχουμε θέσει την ειρήνη πάνω από τον πόλεμο, την ελπίδα πάνω από την απελπισία, και την αγάπη πάνω από το μίσος.

Με αυτές τις γενικές σκέψεις, χαιρετίζουμε τις εργασίες της Γενικής Συνέλευσης και ευχόμαστε εκ μέσης καρδίας ευόδωση των προσπαθειών μας, ώστε σύντομα το πνεύμα της χριστιανικής αγάπης και της χριστιανικής ειρήνης να εδραιωθεί στις χώρες και στους λαούς μας. Ολόθυμη, ακόμη, είναι η δέησή μας προς τον Αρχιποίμενα Χριστό, όπως έλθει η μέρα, κατά την οποία θα πραγματοποιηθεί ο διακαής πόθος Του, «ίνα πάντες εν ώσι» (Ιω. ιζ , 21) και θα εκπληρωθεί η αψευδής προφητεία Του «και γενήσεται μία ποίμνη, εις ποιμήν» (Ιω. ι , 16).
           + Ο ΚΥΠΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Βίντεο από το διαθρησκειακό συνέδριο στην Αρμενία με συμμετοχή του Πατριάρχη Μόσχας 

 

Διαθρησκειακό συνέδριο στην Αρμενία με συμμετοχή του Πατριάρχη Μόσχας



28, Νοέμβρη 2011. російська Στην  πρωτεύουσα της Αρμενίας Ερεβάν  άρχισε η συνεδρίαση του Προεδρείου του Διαθρησκειακού Συμβουλίου της Κοινοπολιτείας των Ανεξάρτητων Κρατών της Ρωσίας και της Υπερκαυκασίας.

Στο συνέδριο συμμετέχουν ο  Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος,ο  επικεφαλής των μουσουλμάνων του Καυκάσου,  Σέιχ-ul-Islam Allahshukur, ο Καθολικός όλων των Αρμενίων Karekin II, ο  Μητροπολίτης Κισινάου και πάσης Μολδαβίας Vladimir ,ο  Μητροπολίτης της Astana και Καζακστάν Αλέξανδρος, ο Μητροπολίτης  Τασκένδης και Ουζμπεκιστάν ΕΚ Vincent , ο Αρχιεπίσκοπος Pereyaslav-Khmelnitsky , ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εβραϊκών Κοινοτήτων Ρωσίας, Α. Shaevich,ο Αρχιραββίνος της Ρωσίας, Yaakov Dov Bleich, ο αρχιραβίνος της  Ουκρανίας, ο των Βουδιστών Ρωσίας, οΜουφτής, επικεφαλής του Πνευματικού Συμβουλίου των Μουσουλμάνων του Καζακστάν Saidmulin Murodov ,ο εκπρόσωπος των Μουσουλμάνων του Τατζικιστάν και πολλοί άλλοι. (Фото: С. Власов)


http://aktines.blogspot.com

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...