5.8.11

Οσία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου

Μέρος Γ '                              
Τς ναστρες νύχτες, σία Ερήνη στεκόταν ξω π τ κελί της (ατ τ διο στ ποο πρν τόσα χρόνια, μόλις 15 χρονν, δηγήθηκε ς δόκιμη μοναχή), μαγευόταν π τν μορφι τς φύσης κα στελνε διάπυρες προσευχς πρς τν Πλάστη. Μία π τς βραδις ατές, κάποια δελφ γρυπνοσε ξω π τ κελί της κα εδε τ ξς παράδοξο: Τ δυ πανύψηλα κυπαρίσσια, τ ποα ρθώνονταν ριστερ κα δεξι στν εσοδο το Καθολικο, λύγιζαν μπροστ στν προσευχόμενη γία σν ν τν προσκυνοσαν κα δια Ερήνη δν πάταγε στ γ λλ αωρονταν περίπου περίπου να μέτρο πάνω π τ δαφος. ταν σία λοκλήρωσε τν προσευχή της, σταύρωσε τ δυ κυπαρίσσια κα κενα πανλθαν στ φυσιολογική τους θέση. μοναχ κατάπληκτη, μ νάμειχτα συναισθήματα φόβου κα θαυμασμο, συγκρατήθηκε κα δν επε τίποτα στν πόλοιπη δελφότητα. Τ πόμενο βράδυ παραφύλαξε πάλι ξω π τ κελί της κα τ διο παράδοξο γεγονς παναλήφθηκε· κα ξαν τ διο, τ τρίτο κατ σειρ βράδυ. Τν πόμενη νύχτα, μοναχή, χωρς ν τν ντιληφθε γουμένη της, τρεξε στ λυγισμένα κυπαρίσσια, δεσε π να λευκ μαντήλι στς κορυφές τους κα πέστρεψε στ κελί της.


Τ πόμενο πρωί, ρεμη τμόσφαιρα το ελογημένου κοινοβίου ναστατώθηκε, ταν ο μοναχς εδαν τ δεμένα μαντήλια κα κατάπληκτες ρωτοσαν μι τν λλη ποις ταν ατς πο δεσε τόσο ψηλ δέντρα, γι ποι λόγο τ πραξε κα προπάντων μ ποι τρόπο. δελφ πο πρξε μάρτυρας στ θαυμάσια ατ περιστατικ ποκάλυψε λη τν λήθεια κα τότε λες κλαιγαν π χαρ κα συγκίνηση κα παραπονιόντουσαν γιατ δν τς ξύπνησε ν δον κα κενες τ φρικτ θαμα τς γουμένης τους. Πάνω στν ρα κατέφθασε κα Ερήνη. ταν κατάλαβε τί συνέβη κα πς μαθεύτηκε να μυστικ πο κείνη κρατοσε πτασφράγιστο γι χρόνια λόκληρα, πέπληξε αστηρ τν δελφ πο τ μαρτύρησε μ τ παρακάτω λόγια: «ν μ βλεπες ν μαρτάνω σν νθρωπος, θ φανέρωνες τν μαρτία μου»; θεσε λοιπν βαρ πιτίμιο γι ποια τολμοσε ν φανερώσει τιδήποτε παράδοξο βλεπε, σο ταν δια ν ζω. τσι, πολλ π τ θαύματα τς γίας ξαφανίστηκαν στ σιωπ τς συνοδείας της, λλ ο μοναχς πολλαπλασίασαν τν ελάβεια κα μπιστοσύνη στ πρόσωπο τς γουμένης τους.

γία Ερήνη, πως προαναφέρθηκε, κτς π τ διορατικ χάρισμα, εχε λάβει π τν Κύριο κα τ προορατικό, τ χάρισμα δηλαδ τς προφητείας. Προφήτεψε μεγάλες πολιτικς λλαγς τς ποχς της. τσι, στ διάρκεια μις πίσκεψης τς δερφς της, Ερήνη μπιστεύτηκε στν Καλλινίκη τι Καίσαρας Βάρδας θ δολοφονηθε π τος ντιπάλους του μ τ σύμφωνη γνώμη το ατοκράτορος Μιχαλ κα δια θ ναγκαστε ν γκαταλείψει ριστικ τ Βασιλεύουσα, ξαιτίας τν σκανδάλων πο θ ξεσπάσουν. Τς επε κόμη τι μετ τ φόνο το Βάρδα, σύντομα κα διος Μιχαλ θ δολοφονηθε π τ σφετεριστ το θρόνου του, μως κανένα μέλος τς οκογένειάς τους ν μν ναντιωθε στ νέο ατοκράτορα, διότι εναι ατιος φόνου, λλ Θες τν προορίζει ν κυβερνήσει τν ατοκρατορία. Ερήνη συμβούλεψε κόμη τν δελφή της ν μν ποκαλύψει τίποτα π σα τς μπιστεύτηκε, πλ ν εναι προετοιμασμένη γι τς συνταρακτικς λλαγς στ ζωή της.

Καλλινίκη μως δν μπόρεσε ν κρατήσει μυστικς τς προφητεες τς Ερήνης κα μίλησε στ Βάρδα. Καίσαρας στειλε τότε νθρώπους του στ μοναστήρι κα προσπάθησε ν ποσπάσει π τν γουμένη γυναικαδελφ το λεπτομέρειες γι τν ες βάρος του συνωμοσία. Ερήνη μως δν ποκάλυψε τίποτα περισσότερο. Πολ σύντομα μως, ο προφητεες τς γίας πραγματοποιήθηκαν. Τν πρίλιο το 866 κα ν Βάρδας γονταν κστρατείας κατ τν Σαρακηνν στν Κρήτη, δολοφονήθηκε μπροστ στν ατοκράτορα κατ τ διάρκεια τς πίσημης ναφορς π μάδα συνωμοτν. ρχηγός τους ταν γαμπρς το Βάρδα Συμβάτιος, ποος γι ν δικαιολογήσει τ βάρβαρη κα νανδρη δολοφονία το πεθερο του, ποστήριξε τι τν κδικήθηκε γι τς σχέσεις πο διατηροσε μ τ νύφη του.

στορία φαίνεται τι δ διατήρησε τ τέλος τς Καλλινίκης μετ π τν τραγικ χηρεία της κα εναι πράγματι ντυπωσιακ φαινομενικ ντίφαση: Ερήνη, ποία π τ δεκαπέντε της χρόνια κα μέχρι τ τέλος τς ζως τς ζησε σ να μοναστήρι μ διαρκ νηστεία, ταπείνωση, προσευχ κα αστηρ σκηση, δοξάζεται κα τιμται μέχρι τς μέρες μας κα πλθος κόσμου τν πικαλεται κα καταφεύγει στ θαυματουργ χάρη της. Καλλινίκη, ν κα ζησε μέσα σ μυθικ πολυτέλεια κα χλιδ κα γνώρισε μεγάλες τιμς κα δόξες στ βυζαντιν νάκτορα, λησμονήθηκε μέσως μετ τ δολοφονία το συζύγου της κα τ νομά της διασώθηκε ς ποσημείωση χάρη στν γιασμένο βίο τς δελφς της.

να χρόνο μετ τ συνωμοσία ες βάρος το Καίσαρα Βάρδα, ατοκράτορας Μιχαλ Γ δολοφονήθηκε π τν ενοούμενό του, Βασίλειο τ Μακεδόνα, ποος νέβηκε στ θρόνο το Βυζαντίου ς Βασίλειος Α κα δρυσε τ Μακεδονικ Δυναστεία. Βασίλειος ταν τυπικς κπρόσωπος τν σκληρν χρόνων στος ποίους ζησε, συγκεντρώνοντας λα τ ντιφατικ στοιχεα στν προσωπικότητά του. νθρωπος σκληρός, δ δίσταζε, πως εδαμε, ν καταφύγει κα στ φόνο προκειμένου ν κπληρώσει τ στόχο του, στερονταν ποιουδήποτε θικο φραγμοχε συνάψει λευκ γάμο μ τν ρωμένη το Μιχαλ Εδοκία γεριν κατ παραχώρηση το δολοφονηθέντος ατοκράτορος, ν διατηροσε ρωτικς σχέσεις μ τν δελφ το Μιχαλ κα στεν φίλη τς Ερήνης πριγκίπισσα Θέκλα, μ τ θάνατο το Μιχαήλ, διωξε τ Θέκλα κα παρουσίασε πίσημα ς σύζυγό του τν Εδοκία) κα ταυτόχρονα ταν πολ ...εσεβς κα θεοφοβούμενος λλ κα φάνταστα προληπτικός, λόγω παντελος λλειψης μόρφωσης.

Κάποιο περιστατικ
συνέβη νάμεσα στ νέο ατοκράτορα κα τν σία Ερήνη, ταν Βασίλειος φυλάκισε ναν λλούστριο (=νώτατος ξιωματοχος τς βυζαντινς αλς), συγγεν της Ερήνης, ποος εχε συκοφαντηθε γι συνωμοσία. Βασίλειος, πο πως κάθε σφετεριστς φοβόταν τν ντεκδίκηση, ταν πρ τν συνοπτικν διαδικασιν κα φυλάκισε τν ξιωματοχο του διατάζοντας τν κτέλεσή του, χωρς ν ξετάσει περαιτέρω τς κατηγορίες. γυναίκα κα τ παιδι το τυχου νθρώπου, πογοητευμένοι π τν νθρώπινη βοήθεια πο δ φαινόταν πουθενά, κατέφυγαν στ μον Χρυσοβαλάντου λπίζοντας στ θεία παρέμβαση. σία Ερήνη στήριξε μ λόγο πνευματικ τ δυστυχισμένη οκογένεια κα ποσύρθηκε στ Καθολικ τν ρχαγγέλων, που προσευχόταν γι λη τν πόλοιπη νύχτα.

Τ
διο κενο βράδυ, ατοκράτορας εδε στ νειρό του τι κάποια μοναχ μ πιβλητικ παρουσιαστικ νοιξε τν πόρτα το ατοκρατορικο κοιτώνα, τν πλησίασε κα μ ργισμένο φος τν πρόσταξε ν λευθερώσει τν δικα φυλακισμένο ξιωματικό του, διαφορετικ Θες θ το στελνε μεγάλες συμφορές. Στν ρώτηση το ατοκράτορα γι τ ποι εναι, κείνη πάντησε: «Εμαι Ερήνη, γουμένη το Χρυσοβαλάντου!» Βασίλειος τρομαγμένος ξύπνησε κα ρώταγε τ φρουρά του ν πέτρεψαν σ κάποια καλόγρια ν περάσει στ διαμέρισμά του. μως, ο φρουρο τν διαβεβαίωσαν τι κανένας δν πέρασε στ δωμάτιό του.

Τ
πόμενο πρωί, Βασίλειος στειλε πεσταλμένους του στ μοναστήρι τν ρχαγγέλων μαζ μ κάποιο καν ζωγράφο, στε ν ζωγραφίσει τ πρόσωπο τς γουμένης κα τσι ν διαπιστώσει τ θεόσταλτο το νείρου του. γία Ερήνη, πο τ γιο Πνεμα τς εχε ποκαλύψει τν φιξη τν ατοκρατορικν πεσταλμένων, προετοίμασε τς δελφς το κοινοβίου, στε ν μν ναστατωθον κα τρομάξουν κα τος ποδέχτηκε στ παρεκκλήσι το γίου Θεοδώρου, καθς δν ποχωροσε κα δν ξαιροσε κανέναν π τος κανόνες τς ερς μονς (πενθυμίζουμε τι παγορευόταν εσοδος τν νδρν στ χρο το μοναστηριο). Ο ξιωματοχοι ρχισαν ν συζητον μ τν σία, προσποιούμενοι θεολογικ νδιαφέρον, μέχρι ν λοκληρώσει τ ργο του ζωγράφος. Δν μποροσαν μως ν μ θαυμάζουν κα ν μν πορον, καθς ση ρα γία Ερήνη παντοσε στς ρωτήσεις τους, μι δυνατ λάμψη ναδυόταν π τ πρόσωπό της! Ερήνη ξερε γι ποι λόγο τν καθυστεροσαν κα περίμενε μέχρι ν τελειώσει ζωγραφικ ποτύπωση το προσώπου της. Τότε σηκώθηκε κα πευθύνθηκε στος πεσταλμένους μ τ ξς λόγια: «Ν ναγγείλετε παρακαλ στ δύσπιστο βασιλιά σας, πς εναι ληθιν σα το επα στν πνο του. νθρωπος εναι θος κα ν τν φήσει μέσως λεύθερο, διαφορετικ θ πραγματοποιηθον λα σα προφήτεψα». Ο ξιωματοχοι, ληθιν κατάπληκτοι π σα βίωσαν κα κουσαν, ξεκίνησαν γι τ νάκτορα.

Τ
ν δια ρα, Βασίλειος νάκρινε ξαν τν λλούστριο, θεωρώντας τι εχε χρησιμοποιήσει μαγεία γι ν στείλει τν καλόγρια στ νειρό του. νθρωπος ρνήθηκε κα τς καινούργιες κατηγορίες κα διαβεβαίωνε τν ατοκράτορα γι τν θωότητά του. Βασίλειος τν ρώτησε ν χει κάποια σχέση μ τν γουμένη τς μονς Χρυσοβαλάντου κα κενος πάντησε τι εναι συγγενής του. ατοκράτορας ξαναέστειλε τν ξιωματικ στ φυλακή, διέταξε μως ν μν κτελεστε κόμη.

Λίγο
ργότερα, φτασαν κα ο μπιστοί του μ τν προσωπογραφία τς γίας. Βασίλειος ναγνώρισε τ μοναχ πο τόσο πολ τν συγκλόνισε κα τν δήγησε κόμη κα σ πανεξέταση τς ρχικς πόφασής του (κάτι πο σπανιότατα τ πραττε Βασίλειος σ λη τ διάρκεια τς ατοκρατορικς του πορείας). λευθέρωσε τν ρχοντα π τ φυλακή, τν ποκατάστησε στ νάκτορα κα μ πιστολ το εδοποίησε τν Ερήνη γι τν πελευθέρωση το συγγεν της. κόμη, τν προσκαλοσε στ νάκτορα, γι ν ελογήσει τν διο κα τ βασίλισσα Εδοκία γεριν (ξίζει σως ν θυμήσουμε τι πρόκειται γι τ γυναίκα π τν ποία αγούστα Θεοδώρα θελε ν ποσπάσει τ γιό της Μιχαήλ, γι᾿ ατ κα προώθησε τ προξενι νάμεσα στν Ερήνη κα τ δολοφονημένο ατοκράτορα). Ἐὰν πάλι, Ερήνη δν θελε ν βγε π τ μονή της, ατοκράτορας γραφε τι θ πήγαιναν κενοι στν σία.

γία μως, ποφεύγοντας πάντα τ ματαιοδοξία κα τς γκόσμιες τιμές, πάντησε μ ατ τν ταπειν πιστολή: «Βασιλε, οτε Βασιλεία σου εναι πρέπον ν λθ δ, οτε γ ες τ Βασίλεια. Δν χρειάζεσαι ελογίαν π μίαν ταπειν κα μαρτωλ γυναίκα, διότι χεις τν γιώτατον πατριάρχην κα τος λοιπος ρχιερες κα τν κλρον τς κκλησίας. Ἐὰν πακούσεις τς συμβουλάς των θέλεις θεραπεύσ τν Θεν κα θέλεις κυβερνήση τ πήκοον εσεβς, δικαίως κα σωφρόνως».

π τότε, Βασίλειος Α Μακεδν δν ξαναενόχλησε τν σία. τρεφε μως μεγάλο σεβασμ γι τ πρόσωπό της κα συχν στελνε ατοκρατορικς προσφορς στ μοναστήρι της.

Τ
χρόνια κυλοσαν γρήγορα μέσα στ μον γι τν Ερήνη κα πρώην νεαρ πανέμορφη ριστοκράτισσα κα νν γουμένη γνωσμένης γιότητας κα στολισμένης π τν Κύριό της μ περφυσικ δρα φτασε σ βαθύτατα γεράματα. μως, να θαμα διαρκείας ταν πασιφανς στ σμα της κα τ πρόσωπό της, ντιλαμβανόμενο π λους ετε μοναχς πο τν κολουθοσαν στν σκηση ετε πιστος πο ποζητοσαν τν ελογία της: τ πρόσωπό της κα τ σμα τς διατηροσαν λη τ φημισμένη μορφι κα τ φρεσκάδα τς νιότης της. διαρκς σκηση, αστηρ πολύχρονη νηστεία, μεγάλη εθύνη γι τ πολυπληθς ποίμνιό της κα προπάντων πανδαμάτωρ χρόνος δν τν φθειραν. Ερήνη δν εχε φθαρε στν ψυχή της, ποία ταν πλημμυρισμένη π γάπη γι τ Θε κα τ δημιουργήματά Του κα ελογα σώτερη ατ γνότητα ντανακλονταν στ πρόσωπό της.

Κάποια χρονιά, ξημερώνοντας
γιορτ το μεγάλου Βασιλείου κα μετ τν τέλεση το σπερινο, γία ξαγρυπνοσε προσευχόμενη. Πλησίαζε ρα το ρθρου κα τότε Ερήνη κούει κάποια φων ν τς λέει: «ποδέξου τ ναυτικ πο σο φέρνει τ σπεριδοειδ κα φάε ν εφρανθε ψυχή σου». Μετ τ πέρας τς θείας λειτουργίας, γία λέει στν πορτάρισσα ν νοίξει τν πόρτα τς μονς κα ν δηγήσει τν νθρωπο πο περιμένει κε στν ξενώνα, που θ πήγαινε κα δια ν τν συναντήσει.

Πράγματι,
σία γουμένη το Χρυσοβαλάντου συνάντησε τν νθρωπο κα τν κούει ν τς ξιστορε τν ξς θαυμάσια στορία: ταν ναυτικός, πλοιοκτήτης νς καραβιο, π τν ερ Πάτμο. πέπλευσε μ τ πλοο του π τ βόρειο τμμα το νησιο γι τν Πόλη κα βρισκόταν λίγα μέτρα π τ στεριά, ταν βλέπει κενος κα ο νατες κάποιον σεβάσμιο γέροντα ν τος φωνάζει ν σταματήσουν. Ατ μως ταν δύνατο, καθς σχυρς νεμος σπρωχνε τ πλοο στ νοιχτ πέλαγος. Τότε γέροντας φωνάζει μ λη τ δύναμή του κα προστάζει τ πλοο ν σταματήσει. Τ καράβι κινητοποιεται κα διος ρχίζει ν βαδίζει πάνω στ δατα. Μπροστ στος κατάπληκτους νατες, πιβιβάζεται στ πλοο κα δίνει στν καπετάνιο τρία μλα κα το λέει: «ταν πς στ Βασιλεύουσα, δσε τα στν Πατριάρχη κα πές του πς το τ στέλνει Πανάγαθος Θες μ τν δολο Του ωάννη, π τν Παράδεισο». πειτα δίνει στ ναύκληρο λλα τρία μλα προσθέτοντας: «Ατ ν τ πς της Ερήνης, τς γουμένης το Χρυσοβαλάντου κα ν τς πες: φάγε π τος καρπος το Παραδείσου πο γν ψυχή σου πεθύμησε». Λέγοντας ατά, γέροντας ελόγησε τ πλήρωμα κα τ πλοο ξεκίνησε κα πάλι τ ταξίδι του, ν διος ξαφανίστηκε.

λοκληρώνοντας τ διήγησή του, ναυτικς προσκύνησε τν Ερήνη κα τς πρόσφερε τ μλα. γία τ δέχτηκε μ δάκρυα ελάβειας κα εγνωμοσύνης εχαριστώντας τν γιο εαγγελιστ κα πόστολο ωάννη. Στ κελί της γονάτισε κα εχαρίστησε τν Χριστ γι ατ τ δεγμα τς ενοιάς Του πρς τ δούλη Του. Τ μλα ταν πραγματικ παραδεισένια, τόσο μορφα σ σχμα κα χρμα πο μοιά τους δν πρχαν. εωδι τος πλημμύριζε τ μον κα ο δελφς ποροσαν γι τ καινούργιο θαμα πο συντελονταν στν ελογημένο χρο.

γία Ερήνη, μ τν μφυτη εφυΐα της κα τ χάρη το γίου Πνεύματος, ννόησε τι τ θεο ατ δρο ταν οράνια πρόσκληση. ταν φτασε γία κα μεγάλη Τεσσαρακοστή, κοψε τ να μλο σ λεπτ κομματάκια κα τρωγε να κομμάτι κάθε μέρα, πέχοντας π ποιαδήποτε λλη τροφή, κόμη κα π τ νερό. Τ Μεγάλη Πέμπτη, στερα π τ θεία λειτουργία κα φο λες ο μοναχς κοινώνησαν τν χράντων Μυστηρίων, Ερήνη κοψε κα τ δεύτερο μλο κα δωσε σ κάθε δελφ π να κομμάτι. Τότε τος ποκάλυψε κα τν στορία το θείου δώρου κα λες μαζ δοξολογοσαν τν ψιστο γι τ ναρίθμητα χαρίσματα πρς τν γουμένη τους. Τ τρίτο μλο Ερήνη τ φύλαξε γι τς τελευταες μέρες τς πίγειας ζως της.

Τ
Μεγάλη Παρασκευή, ο δελφς ψαλαν τ για κα σωτήρια Πάθη κα Ερήνη, μόνη της μέσα στ ερ βμα, γονατισμένη, εχε παραδοθε σ προσευχή. Τότε εδε θαυμάσιο ραμα: νοιξε θόλος το ναο κα πλθος γγέλων μφανίστηκαν, ο ποοι ψαλλαν δοξαστικος μνους κα θυμιάτιζαν τν γία Τράπεζα. μφανίστηκε κα διος Χριστός, θριαμβευτς μ τ σταυρ στν μο. Ο γγελοι γονάτισαν ν Τν χαιρετήσουν, ν λάμψη Το θάμπωσε τν Ερήνη, ποία ντικρίζοντας Τν νιωσε τ σκίρτημα το θείου ρωτα κα χαμήλωσε τ βλέμμα της. ταν δειλ ψωσε τ μάτια της κα πάλι, τ ραμα εχε χαθε. Δίπλα της βρισκόταν μόνο γγελος-δηγός της, πο τόσες φορς τν εχε διακονήσει: «Γίνου τοιμή» της επε πλ κα κείνη κατάλαβε τι πλησίαζε ρα ν διακονε τος νθρώπους π τ οράνια.

Τ
σύντομο διάστημα π τ οράνιο ατ μήνυμα μέχρι κα τν σιακ τς κοίμηση, γία προετοίμαζε τν κολουθία της γι τ μεγάλο γεγονός. Στν ερ να τν ρχαγγέλων τς δίδασκε γι τ μυστήριο το θανάτου, τ μελλοντικ κρίση κα τν αωνιότητα. διδασκαλία τς νέβαζε τ πνεμα τν μοναζουσν σ οράνιες σφαρες. θάνατος εναι δύσκολο γι κάθε νθρώπινο πλάσμα κα σο πλησίαζε ρα, τόσο ψυχ τς γίας νιωθε τν πιθανάτια γωνία, π τν ποία δν ξέφυγε οτε νανθρωπίσας Κύριος.

Μ
τ φωτισμ το γίου Πνεύματος τακτοποίησε τς ποθέσεις το μοναστηριο κα πέδειξε τν ξια διάδοχό της. Μι βδομάδα πρν τ μεγάλη μέρα, νήστεψε τρώγοντας μόνο π τ παραδεισένιο μλο κα καθημεριν κοινωνοσε τν χράντων Μυστηρίων. Ξημέρωσε τέλος Κυριακή, που γι τελευταα φορ Ερήνη παρακολούθησε τ θεία λειτουργία, πάγγειλε τ σύμβολο τς πίστης μας, κοινώνησε, γκάλιασε τς δελφς κα τος ζήτησε συγγνώμη κα τέλος γονάτισε μπροστ στν ραία Πύλη, ψωσε τ χέρια της κα προσευχήθηκε γι τελευταα φορ μ ατ τ λόγια: «Δέσποτα, Κύριε ησο Χριστέ, Υἱὲ το Θεο το Ζντος. Σ Ποιμν Καλς πο μ τ Πανάγιο κα Πολύτιμο Αμα Σού μς λύτρωσες π τ δεσμ τς μαρτίας, κουσε τν τελυταία δέησι τς ταπεινς Σου δούλης. Στν κραταιά Σου χείρα παραδίδω σήμερα τ μικρ τοτο ποίμνιο. Σκέπασέ το μ τ θεία σκέπη Σου κα διαφύλαξέ το π τς πιθέσεις το οράτου χθρο. Διότι Σ εσαι γιασμός μας κα πολύτρωσις κα Σ θ δοξάζουμε αωνίως. μήν».

Στ
συνέχεια, σιωπηλ κα ρεμα, μ τν καρδι κα τ νο της στν οράνιο Νυμφίο της, ποσύρθηκε στ κελί της κα πλάγιασε στν σκητική της κλίνη. Ο μοναχές της, μ σιωπ πο δονονταν π ελάβεια, τν περικύκλωσαν κα τν βλεπαν ν χαμογελ σ πλάσματα πο ο διες δν μποροσαν ν δον παρ μόνο ν νιώσουν μ τν ψυχή τους. Μ ατ τ οράνιο χαμόγελο, τ ποο ποδείκνυε τν πόλυτη μακαριότητα κα γαλήνη τς ψυχς της, παρέδωσε τ πνεμα της γία Ερήνη, γουμένη τς μονς Χρυσοβαλάντου, σ λικία 104 χρόνων, ντας μως σωματικ πάντοτε νέα κα μορφη.

σιακή της κοίμηση διαδώθηκε σ λη τ Βασιλεύουσα στραπιαα κα χιλιάδες κόσμου συνέρευσαν στ μοναστήρι, γι ν προλάβουν ν προσκυνήσουν τ ερ σκήνωμα τς πνευματικς τους μητέρας. πικεφαλς ταν πατριάρχης, ποος μ τ πλθος το λαο π λες τς κοινωνικς τάξεις κα τν ρχιερέων κα λοιπν κληρικν συνόδευσαν τ μακαριστ γουμένη στν τελευταία της κατοικία, στ παρεκκλήσι το μεγαλομάρτυρος γίου Θεοδώρου. ρρητη εωδι πο νάβλυζε π τ σεπτό της σμα πισκίαζε λα τ πανάκριβα ρώματα πο φεραν ο ελαβες προσκυνητές.


κκλησία μας γιορτάζει τ μνήμη τς γίας Ερήνης, τς γουμένης τς μονς Χρυσοβαλάντου, στς 28 ουλίου. Στν ρθόδοξη γιογραφία, γία πεικονίζεται μ τ νδυμα τς γουμένης, ν κρατάει στ δεξ χέρι της τ τρία θεόσταλτα μλα. γγελος, ποος τν βοηθοσε στ δύσκολο ργο τς σωτηρίας τν ψυχν, στέκεται μπροστά της κρατώντας ελητάριο μ τμμα το χαιρετισμο πο τς πηύθυνε («Χαρε δούλη το ψίστου, Ερήνη...»). Ελητάριο κρατε κα γία στ ριστερό της χέρι, τ ποο ναγράφει παραινέσεις τς σίας (συνήθως, διαβάζεται φράση: «Φς μοναχν, γγελοι· φς κοσμικν, μοναχοί...»). Δίπλα στν γία, γιογραφεται τ κυπαρίσσι πο λύγιζε, ταν κείνη προσευχόταν μ δεμένο τ λευκ παν στν κορυφή του, ν στ βάθος φαίνεται μον το Χρυσοβαλάντου. Συχνά, σ μι π τς θύρες τς μονς, πεικονίζεται καλόγρια πο εδε τν γία ν αωρεται προσευχόμενη.

Τας πρεσβείαις τς σίας Μητρς μν Ερήνης τς γουμένης τς Μονς το 
Χρυσοβαλάντου, Χριστ Θεός, λέησον κα σσον μς. μήν.


















Μέρος Α'         Μέρος Β '

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...