24.3.11

Οικουμενισμός και Θεοσοφία


Τι είναι η Θεοσοφική Εταιρεία; Οπαδός της Πανθρησκείας; Ας δούμε τι λένε οι ίδιοι στην ιστοσελίδα τους :

"Η Θεοσοφική Εταιρεία είναι μια παγκόσμια οργάνωση που ιδρύθηκε το 1875 από την Έλενα Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ και τον Χένρυ Σ. Όλκοττ.
 


Σήμερα είναι παρούσα σε περισσότερες από 60 χώρες σε όλο τον κόσμο.
Ο πρώτος Θεοσοφικός Ελληνικός κλάδος ήταν γνωστός ως Ιόνειος και ιδρύθηκε στη Κέρκυρα το 1877.
Η Θεοσοφική Εταιρεία στην Ελλάδα είναι ένας από τους παλαιότερους κλάδους της μητέρας Εταιρείας."Θεοσοφία είναι η Θεία Σοφία, η παγκόσμια πνευματική κληρονομιά όλης της ανθρωπότητας - το παρελθόν, παρόν και μέλλον."
Η Θεοσοφική Εταιρεία αποτελείται από μέλη οποιασδήποτε θρησκευτικής πίστης, φιλοσοφίας, ή επιστημονικής γραμμής. Ο βασικός στόχος της εταιρείας είναι να προωθήσει τους σκοπούς της, με αποτέλεσμα την βαθιά κατανόηση της ζωής, την απομάκρυνση κάθε φανατισμού, δόγματος και προκατάληψης οποιασδήποτε μορφής.
Γι' αυτό τον λόγο, η Εταιρεία δεν προωθεί κάποια ιδιαίτερη θρησκεία, φιλοσοφία και επιστημονική γραμμή πίστεων και μελετών. Οι στόχοι της εκφράζονται μέσα από τους σκοπούς της, εκ των οποίων αυτός με την μεγαλύτερη σημασία είναι η επίτευξη της Παγκόσμιας Αδελφότητας, χωρίς διακρίσεις ανάμεσα σε φυλές, θρησκείες, φύλα, κοινωνικές τάξεις ή χρώματα.


Για να διατηρηθεί ένα περιβάλλον, μέσα στο οποίο κανένα δόγμα και καμία συγκεκριμένη γραμμή μελέτης δεν θα επιβάλλεται σε άλλους, το Γενικό Συμβούλιο της Εταιρείας πέρασε το 1924, το διάταγμα "Ελευθερία Σκέψης".

 
“Όλες οι θρησκείες πρέπει να γίνονται αποδεκτές... γιατί... κάθε άνθρωπος πρέπει να πηγαίνει στα Ουράνια με τον δικό του τρόπο”
Eπίκτητος (Έλληνας φιλόσοφος που συνδέεται με τους Στωϊκούς)

 
Η Θ.Ε. έχει τρεις σκοπούς :
1- Σχηματισμός πυρήνα παγκόσμιας αδελφότητας της ανθρωπότητας χωρίς διάκριση φυλής, θρησκείας, φύλου. κοινωνικής τάξης ή χρώματος.
2- Ενθάρρυνση της συγκριτικής μελέτης των θρησκειών, της φιλοσοφίας και της επιστήμης.
3- Έρευνα των ανερμήνευτων νόμων της φύσης και των κρυμμένων δυνάμεων του ανθρώπου".


Διαβάστε τώρα και την Πατριαρχική εγκύκλιο του 1920

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ
ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
1920
 
Η καθ’ ημάς Εκκλησία φρονούσα ότι η των διαφόρων Χριστιανικών Εκκλησιών προσέγγισις προς αλλήλας και κοινωνία ουκ αποκλείεται υπό των υφισταμένων μεταξύ αυτών δογματικών διαφορών και ότι τοιαύτη τις προσέγγισις τα μάλα εστίν ευκταία και αναγκαία και πολλαχώς χρήσιμος εις τε το καλώς ενοούμενον συμφέρον εκάστης των επί μέρους Εκκλησιών και του όλου χριστιανικού σώματος και εις παρασκευήν και διευκόλυνσιν της πλήρους ποτέ, συν Θεώ και ευλογημένης ενώσεως, έκρινε τον παρόντα καιρόν τα μάλιστα πρόσφορον προς ανακίνησιν και από κοινού μελέτην του σπουδαίου τούτου ζητήματος. Ει γαρ και εν τούτω ενδέχεται ίνα προκύψωσι και παρεμβληθώσιν αι από των παλαιών προλήψεων και έξεων ή και εξ αξιώσεων δυσχέρεια, αι τοσάκις τέως το έργον της ενώσεως ματαιώσασαι, όμως κατά την γνώμην ημών, περί απλής το κατ΄ αρχάς προκειμένου συναφείας και προσεγγίσεως, αι δυσχέρειαι αύται έσονται πάντως ήττον σπουδαίαι, αγαθής δε υπαρχούσης θελήσεως και διαθέσεως ούτε δύνανται ούτε οφείλουσι κώλυμα αποτελέσαι ακαταγώνιστον και ανυπέρβλητον.
     Όθεν το πράγμα ημείς γε και κατορθωτόν και είπερ ποτέ εύκαιρον επί τη συντελεσθείση νυν επ΄ αισίοις συμπήξει της Κοινωνίας των Εθνών υπολαμβάνοντες, προαγόμεθα θαρρούντως εκθείναι ενταύθα εν ολίγοις τας σκέψεις και την γνώμην ημών περί του τρόπου, καθ΄ ον την προσέγγισιν ταύτην και συνάφειαν ενοούμεν και δυνατήν υπολαμβάνομεν, μετά πόθου εκζητούντες και απεκδεχόμενοι την κρίσιν και την γνώμην και των λοιπών των τε κατά την Ανατολήν αδελφών και των εν τη Δύσει και απανταχού σεβασμίων Χριστιανικών Εκκλησιών.
Νομίζομεν τοίνυν ημείς, ότι δύο τάδε τα μέγιστα εις την επίτευξιν της τοιαύτης εφετής και ωφελίμου προσεγγίσεως συντελέσαι και ταύτην κατεργάσασθαι και εκδηλούν δύνανται.
   Και πρώτον αναγκαίαν και απαραίτητον υπολαμβάνομεν την άρσιν και απομάκρυνσιν πάσης αμοιβαίας δυσπιστίας και δυσφορίας μεταξύ των διαφόρων Εκκλησιών, προκαλουμένης εκ της παρά τισιν εξ αυτών παρατηρουμένης τάσεως εις το σαγηνεύσαι και προσηλυτίσαι άλλων ομολογιών οπαδούς. Ουδείς γαρ αγνοεί τι και σήμερον συμβαίνει δυστυχώς πολλαχού, επί διασπάσει της εσωτερικής ειρήνης των Εκκλησιών, ιδία των εν Ανατολή, νέων ούτω θλίψεων και δοκιμασιών παρ΄ αυτών των ομοθρήσκων επιφερομένων αυτοίς, και οίαν μεγάλην, αντί του μηδαμινού αποτελέσματος, προκαλεί απέχθειαν και οξύτητα αντιθέσεως η τάσις αύτη τινών εις το προσηλυτίζειν και σαγηνεύειν τούς οπαδούς των άλλων χριστιανικών ομολογιών.
   Ούτω δε της ειλικρινείας και της εμπιστοσύνης προ παντός αποκαθισταμένης μεταξύ των Εκκλησιών, νομίζομεν δεύτερον ότι επιβάλλεται ίνα αναζωπυρωθή και ενισχυθή προ παντός η αγάπη μεταξύ των Εκκλησιών, μη λογιζομένων αλλήλας ως ξένας καί αλλοτρίας, αλλ΄ ως συγγενείς και οικείας εν Χριστώ καί "συγκληρονόμους και συσσώμους της επαγγελίας του Θεού εν τω Χριστώ". (Εφεσ. 3, 6). Υπό της αγάπης γαρ εμπνεόμεναι αι διάφοροι Εκκλησίαι και ταύτην προτάσσουσαι εν ταις περί των άλλων κρίσεσι και ταις προς αυτάς σχέσεσι, την μεν διάστασιν αντί του επεκτείνειν και αυξάνειν ως οίον τε συντομεύσαι και σμικρύναι δυνήσονται, δια της διεγέρσεως δε τακτικού φιλαδέλφου ενδιαφέροντος περί της καταστάσεως, της ευσταθείας και της ευεξίας των άλλων Εκκλησιών, δια της σπουδής εις το παρακολουθείν τοις παρ΄ αυταίς συμβαίνουσι και ακριβέστερον γνωρίζειν το κατ΄ αυτάς και δια της προθυμίας εις το τείνειν εκάστοτε αμοιβαίως χείρα βοηθείας και αντιλήψεως, πολλά τα αγαθά εις δόξαν και εις όφελος εαυτών τε και του χριστιανικού σώματος επιτελέσουσι και κατορθώσουσι.
      Δύναται δε η φιλία αύτη και αγαθόφρων πρός αλλήλους διάθεσις εκφαίνεσθαι και τεκμηριούσθαι ειδικώτερον, κατά την γνώμην ημών, ως εξής:

α) δια της παραδοχής ενιαίου ημερολογίου προς ταυτόχρονον εορτασμόν των μεγάλων χριστιανκών εορτών υπό πασών των Εκκλησιών,
β) δια της ανταλλαγής αδελφικών γραμμάτων κατά τας μεγάλας του εκκλησιαστικού ενιαυτού εορτάς, εν αις είθισται, και εν άλλαις εκτάκτοις περιστάσεσι,
γ) δια της οικειοτέρας συσχετίσεως των εκασταχού ευρισκομένων αντιπροσώπων των διαφόρων Εκκλησιών,
δ) δια της επικοινωνίας των Θεολογικών Σχολών και των αντιπροσώπων της Θεολογικής Επιστήμης και δια της ανταλλαγής των εν εκάστη Εκκλησία εκδιδομένων θεολογικών και εκκλησιαστικών περιοδικών και συγγραμμάτων,
στ) δια της συγκροτήσεως παγχριστιανικών συνεδρίων προς εξέτασιν ζητημάτων κοινού πάσαις ταις Εκκλησίαις ενδιαφέροντος,
ζ) δια της απαθούς και επί το ιστορικώτερον εξετάσεως των δογματικών διαφορών από της έδρας και εν ταις συγγραφαίς,
η) δια του αμοιβαίου σεβασμού των κρατούντων εν ταις διαφόροις Εκκλησίαις ηθών και εθίμων,
θ) δια της παροχής αμοιβαίως ευκτηρίων οίκων και κοιμητηρίων δια τας κηδείας και την ταφήν των εν τη ξένη αποθνησκόντων οπαδών των ετέρων ομολογιών,
ι) δια της πρόφρονος τέλος αμοιβαίας υποστηρίξεως των Εκκλησιών εν τοις έργοις της θρησκυτικής επιρρώσεως, της φιλανθρωπίας και τοις παραπλησίοις.
 ια΄) δια της πρόφρονος τέλος αμοιβαίας υποστηρίξεως των Εκκλησιών εν τοίς έργοις της θρησκευτικής επιρρώσεως, της φιλανθρωπίας και τοίς παραπλησίοις.....

 Ο τοποτηρητής του Πατριαρχικού Οικουμενικού Θρόνου Κωνσταντινουπόλεως
Μητροπολίτης Προύσης Δωρόθεος
Ο Μητροπολίτης Καισαρείας Νικόλαος.
Ο Μητροπολίτης Κυζίκου Κωνσταντίνος.
Ο Μητροπολίτης Αμασείας Γερμανός
Ο Μητροπολίτης Πισσιδείας Γεράσιμος
Ο Μητροπολίτης Αγκύρας Γερβάσιος
Ο Μητροπολίτης Αίνου Ιωακείμ
Ο Μητροπολίτης Βιζύης Άνθιμος
Ο Μητροπολίτης Σηλυβρίας Ευγένιος
Ο Μητροπολίτης Σαράντα Εκκλησιών Αγαθάγγελος
Ο Μητροπολίτης Τυρολόης και Σερεντίου Χρυσόστομος
Ο Μητροπολίτης Δαρδανελλίων και Λαμψάκου Ειρηναίος

Προσέξατε τις ομοιότητες ανάμεσα στις αρχές της θεοσοφίας και τις προτάσεις της εγκυκλίου του 1920; 
Οι εν λόγω προτάσεις εφαρμόστηκαν πρώτα στην Ελλάδα στις 12/25 Μαρτίου του 1924.
-->
Η αιρετική Εγκύκλιος του 1920 υλοποιείται δια της συμμετοχής της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (ΠΣΕ). Όπως ευστόχως παρατηρεί ο γνωστός Επίσκοπος Ρασκοπρεσρένης Αρτέμιος, «καί μόνον ο τίτλος "ΠΣΕ" εκφράζει τήν αίρεσιν του ψευδο-εκκλησιαστικού αυτού οργανισμού». Συμμετέχουσα η Ορθόδοξη Εκκλησία στο ΠΣΕ, συμπλέει με την παναίρεση του Οικουμενισμού, διότι υπογράφει εκκλησιολογικές διαστροφές, όπως οι ακόλουθες:
(1) Οι 340 περίπου «εκκλησίες» του ΠΣΕ είναι ΙΣΟΤΙΜΕΣ.
(2) Οι «εκκλησίες» του ΠΣΕ είναι ΕΝΩΜΕΝΕΣ και ΣΥΝΑΠΟΤΕΛΟΥΝ την Μίαν Εκκλησίαν.
(3) Κάθε μέλος αναγνωρίζει ότι η Μία αυτή «εκκλησία» περιλαμβάνει και άτομα πυ ΔΕΝ ανήκουν στην εκκλησία από την οποία προέρχεται τό μέλος τούτο.
(4) Είθε όλοι να συμμετέχουν στην κοινή λατρεία και τη μυστηριακή κοινωνία.
(5) Το ΠΣΕ «δεν είναι δυνατόν και δεν πρέπει να βασιστεί σε κάποια συγκεκριμένη αντίληψη περί εκκλησίας». Δηλαδή, η Ορθόδοξη Εκκλησιολογία απορρίπτεται ασυζητητί!
(6) Το Άγιον Πνεύμα εργάζεται μέσω της διαφορετικότητας που υπάρχει στην Οικουμενική Κίνηση, η οποία συνιστάται από το ΠΣΕ και τη Ρωμαιο-καθολική «εκκλησία». Η αποκλειστικότητα αντιτίθεται στο νόημα της οικουμενικότητας. Οι «εκκλησίες» της Οικ. Κινήσεως έχουν «κοινήν κλήσιν» να εργαστούν για την ΟΡΑΤΗ ενότητα. (Υποτίθεται ότι υπάρχει αόρατη ενότητα!)
(7) Άν και προς το παρόν ατελής, υπάρχει ήδη ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ κοινωνία μεταξύ των «εκκλησιών» της Οικ. Κινήσεως. Ο στόχος είναι η πλήρης κοινωνία.
(8) Η ευθύνη των «εκκλησιών» για την επίτευξη της ορατής ενότητας είναι κοινή, οπότε πρέπει ν' αποφεύγονται αφιλάδελφες ενέργειες μεταξύ των «εκκλησιών» (προσηλυτισμός, αναθέματα κ.λπ.).
(9) Το ΠΣΕ αναγνωρίζει την ποικιλία των «θεολογικών και πνευματικών παραδόσεων» (διπλωματικός όρος για τις αιρέσεις) των διαφόρων «εκκλησιών».
(10) Παρά τις «αμαρτίες του παρελθόντος της», η Ορθοδοξία καλείται ν' αγνωνιστεί για την ενότητα των χριστιανών, με την προϋπόθεση ότι θα ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ το «ΠΑΡΑΔΟΞΟ» πιστεύω της ότι είναι η μόνη Εκκλησία του Χριστού επί της γης και θα δεχτεί ότι «η Εκκλησία του Χριστού ΔΕΝ είναι οργανισμός, αλλά νέα ζωή εν Χριστώ . . . Όταν η Ορθοδοξία είναι ειλικρινής με τον εαυτό της, τότε ομολογεί ότι ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ του Χριστού»!!!

Εν κατακλείδι, η θεοσοφία εισήγαγε τον οικουμενισμό μέσω του ΠΣΕ ως θρησκεία της ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ.
-->
Έχοντας αυτά τα στοιχεία υπ’ όψιν σας παραθέτω την παραινετική εγκύκλιο του Μακαριοτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Μακαρίου για να μας διαφωτίσει περί της αληθούς σημασίας του οικουμενισμού και του Εκκλησιαστικού Ημερολογίου.

  

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...